Hacca gitmeye niyetlendim
 

TEK KELİME İLE MUHTEŞEM BİR MENKIBE
Gavs-ı Kasrevî (k.s) HZ.leri'nin Diyarbakırlı Sofisi Muhammed Aslan anlatıyor.

Gavs Hazretleri (k.s) zamânında bir sofi vardı. Vanlıydı, ismi Muhammed idi. O bize şöyle anlattı:
Gavs Hazretleri’nin ziyâretine geldim. Gavs Hazretleri bana ''Hacı Muhammed! Bu sene hacca gitmeye niyetim var. '' dedi.

Ben de içimden ''Keşke param olsaydı da, ben de Gavs Hazretleri ile hacca gitseydim!'' dedim.
Ben param olmadığını düşündüm, sonra hayvanlarım aklıma geldi. Onları satıp, parasıyla hacca giderim diye niyet ettim.

Gavs Hazretleri’ne söyledim, içimden geçirdim. Gittim, baktım, hayvanlarım yok.
Hanıma ''Hayvanlar nerede?'' diye sordum.
Vallâhi bu gece hırsızlar gelip götürmüş, dedi.
Ben de ''Ey Rabbim! Ben ne yapayım? Niyet ettim, hırsızlar gelip hayvanlarımı çaldı.'' dedim.

Gidip Gavs Hazretleri’ne olanları anlattım. Bana ''Üzülme, Şâh-ı Hazne (k.s) çok büyüktür. Git şu köye, orada bir ağa var. Ona selâmımı söyle. Bu gece orada kal. Ona bir şey söyleme. Sabah kalk, gel.'' dedi.

Ben de, tamam dedim. Akşam köye vardım, ağaya selâm verdim. Gavs Hazretleri’nin selâmını ayağa kalkıp, ellerini bağlayıp aldı.

Akşam yemek yerken, bana hacca gidip gitmediğimi sordu. Gitmediğimi söyledim.

Babasının yerine birini hacca göndermek istediğini, benim gibi güvenilir bir sofi aradığını söyledi.
Benim haccımın da, babasının haccının da hakkını vereceğini söyledi. Sabah câmiye gittik. Baktım, câminin damı akıyor. Namazdan sonra, ağaya vazgeçtiğimi söyledim. Senin paranla hacca gidilmez, evini saray gibi yapmışsın, câminin damı akıyor, dedim. Ağa da ısrâr etti. Câmiyi de yaptıracağına söz verdi. Öyle deyince kabul ettim.

Sonra evime döndüm. Bizim bahçe hayvanla dolmuştu. 20-30 hayvanım varken, bahçede 50-60 hayvan vardı. Hanıma durup sordum. Köylüler hırsız yüzünden bize üzülmüşler, her hâne iki hayvan getirmiş, hayvanlarım da çoğalmış.

Gidip bunları Gavs Hazretleri’ne anlattım. Ağa selâm götürdüm, dedim. Beni babasının yerine hacca götürmek istedi, dedim. Köyün câmiinin akan damını görünce vazgeçtim, ağa da câmii yapma sözü verdi, hac parasını da verdi dedim. Bizim evde de hayvanlar artmış, köylüler ikişer hayvan bağışlamışlar, dedim.

Gavs Hazretleri de bana şöyle dedi: ''Şâh-ı Hazne çok büyüktür. Koyunların çoğaldı, hac hakkını da aldın, ağanın babasının da hac hakkını aldın. Hadi git, pasaportunu yaptır, bizimle hacca gel.'' Gidip pasaport çıkarttım ve Gavs Hazretleri’yle berâber hacca gittik.

İbnü’l Arabî’ye göre hac, sadece Mekke’ye yapılan bir yolculuk değildir; kulun kendi hakikatine ve Rabbine yaptığı ontolojik dönüş yolculuğudur. Hac, insanın varlık mertebeleri boyunca gerçekleştirdiği mânevî seyrin sembolü olarak ele alınır.
1.Evden çıkış: Kesretten vahdete yöneliş
Hacca çıkmak, alışılmış hayatı, makamı, serveti ve kimliği geride bırakmaktır.
Bu, insanın nefs merkezli hayattan Allah merkezli hayata yönelmesini temsil eder. Hakikatte kul, kendi benliğinden çıkıp Rabbine yönelmektedir.
2.İhram: Kimliklerin soyunulması
İhramın en derin anlamı elbise değiştirmek değildir.
İnsan;
-makamını,
-zenginliğini,
-milletini,
-soyunu,
-nefsini sembolik olarak çıkarır. İki parça beyaz örtü adeta kefeni hatırlatır.
Mesaj şudur:
“Allah’ın huzuruna yalnız hakikatinle çıkabilirsin.”
İbnü’l Arabî’ye göre ihram, nefsin iddialarından soyunmaktır.
3.Kâbe: Kalbin hakikati
İbnü’l Arabî’nin en dikkat çekici yorumlarından biri budur.
Taştan yapılmış Kâbe kıble olsa da, marifet ehlinin gerçek kıblesi Allah’ın nazargâhı olan kalptir.
Hadis-i kudsîde ifade edilen:
“Yere göğe sığmam; mümin kulumun kalbine sığarım.”
anlayışı burada belirleyicidir.
Dolayısıyla Kâbe’nin ziyareti, kalbin hakikatine yöneliştir.
4.Tavaf: Varlığın ilâhî merkezin etrafındaki dönüşü
İbnü’l Arabî’ye göre tavaf yalnız insanların yaptığı bir hareket değildir.
Bütün evren tavaf halindedir.
-Elektron çekirdeğin çevresinde,
-Gezegen güneş etrafında,
-Galaksiler merkezleri etrafında,
-Melekler Arş’ın çevresinde,
hep aynı kozmik hakikati temsil eder.
İnsan tavaf ederek bu kozmik zikre katılır.
Yedi şavt ise kemâl ve tamamlanmayı simgeler.
5.Hacerü’l-Esved: Misakın yenilenmesi
Taşı öpmek taşa saygı değildir. İbnü’l Arabî bunu, Elest Bezmi’nde verilen ahdin yenilenmesi olarak yorumlar.
Kul:
“Evet Rabbim, hâlâ Senin Rabbim olduğunu kabul ediyorum.” demektedir.
6.Safâ ile Merve: Sebep ile tevekkül arasındaki denge
Hz. Hacer su ararken sebeplere sarılmıştır.
Su ise Allah tarafından zemzem olarak verilmiştir.
Mesaj şudur:
Sebeplere sarıl.
Ama sonucu sebeplerden değil, Allah’tan bekle.
7.Arafat: Marifet makamı
İbnü’l Arabî için haccın zirvesi Arafat’tır.
“Arafat” kelimesi “irfan, marifet” köküyle ilişkilendirilir.
Burada insan Rabbini,
kendini ve yaratılış gayesini tanımaya yönelir.
Bu nedenle:
“Hac Arafat’tır.” hadisi yalnız mekânı değil, marifetin zorunluluğunu ifade eder.
8.Müzdelife: Cem
Arafat’ta kazanılan marifet,
Müzdelife’de toplanır.
Dağınık bilgiler, tek hakikatte birleşir. Bu cem makamıdır.
9.Mina ve şeytan taşlama
Şeytan dışarıdaki bir varlıktan önce, insanın içindeki;
-kibir,
-benlik,
-hırs,
-öfke,
-haset gibi perdelerdir.
Taşlanan bunlardır. Her taş, nefsin bir iddiasını reddeder.
10.Kurban:
İbnü’l Arabî’ye göre Allah ete ve kana muhtaç değildir.
Kurban edilen aslında; İsmail değil, İbrahim’in oğluna duyduğu sahiplenme duygusudur.
Yani:
Allah’tan başka bağlandığın her şeyi Allah’a teslim etmendir.
11.Saç tıraşı:
Eski benliğin sona ermesidir.
Yeni bir yaratılışın başlangıcıdır.
Kul, haccı bitirirken, eski kimliğini de geride bırakır.
Ontolojik açıdan hac:
MertebeHacdaki karşılığı
•LâhûtAllah’ın daveti “İnsanlar arasında haccı ilan et.”
•Ceberûtİlâhî isimlerin kulu kendine çekmesi; ilâhî iradenin çağrısı.
•MelekûtMarifet, Arafat, niyet, teslimiyet ve kalbin uyanışı.
•Hayâl/BerzahKâbe, tavaf, sa’y, şeytan taşlama gibi sembolik fiillerin bâtınî anlamları.
•NâsûtYolculuk, ihram, tavaf, kurban ve diğer fiilî ibadetler.
Özetle:
İbnü’l Arabî’nin nazarında hac, insanın varlık dairesini bilinçli olarak yeniden katetmesidir. Kul, kesretten çıkar, ilâhî merkeze yönelir; nefsini soyar, kalbin Kâbe olduğunu idrak eder, bütün varlıkla birlikte Allah’ın etrafında dönen kozmik zikre katılır. Arafat’ta marifeti tadar, Mina’da nefsini taşlar, kurbanda Allah’tan başka her bağı teslim eder ve sonunda yeni bir varoluş bilinciyle döner.
Bu nedenle İbnü’l Arabî’ye göre hac, Allah’a doğru, Allah ile ve Allah için gerçekleştirilen ontolojik bir dönüş yolculuğudur

İnşallah bizde gideriz.o mübarek yerlere gitmek tek hayalim

Teşekkurler guzel paylaşım olmuş.Allah hepimize nasib etsin Inşeallah .