Allah korkusundan ağlayanların hali.

[Swordsfish]

İnsanlar cehenneme yaklaştırıldıklarında onun öfke ve kükreyişini duyacaklar, bu kükreyiş beşyüz yıllık mesafeden duyulacaktır.
O zaman peygamberler dahil herkes kendi derdine düşerek «ben ne olacağım, ben
ne olacağım» diyecektir. Yalnız peygamberlerin ulusu olan Hz. Muhammed
(S.A.S.) müstesna, O «ümmetim ne olacak, ümmetim ne olacak» diyecektir.
O sırada cehennemden dağlar gibi bir ateş kütlesi çıkacaktır.
Peygamberimizin
(S.A.S.) ümmeti «ey ateş kütlesi! Namaz kılanlar, doğru-luktan ayrılmayanlar,
Allah'dan korkanlar ve oruç tutanlar hakkı için geri döner misin» diye yalvararak
ateşi geldiği yere göndermeye çalışacaklar, fakat ateş geri dönmeyecektir.


Bu sırada Cebrail'in (A.S.) «ateş kütlesi Muhammed'in ümmeti üzerine yöneldi»
diye seslendiği duyulacaktır. Bunun üzerine Cebrail, bir bardak su getirerek
Peygamber'imize uzatacak ve «ey Allah'ın Resulü! Bu-nu al, ateşin üzerine at»
diyecektir. Peygamber'imiz (S.A.S.) Cebrail'den aldığı bardağı ateşin üzerine
boşaltır boşaltmaz ateş sönecektir.
Peygamber'imiz (S.A.S.) «bu su nedir? diye soracak ve Cebrail'den (A.S.) şu
cevabı alacaktır: Bu senin ümmetinin, Allah korkusu ile ağlayan günahkârlarının gözyaşıdır. Şimdi ateşin üzerine serpip onu Allah'ın izni ile söndüresin diye sana getirme emri aldım».
Peygamber'imiz (S.A.S.) şöyle dua ederdi: ,
-Allah'ım! Bana senin korkun ile ağlayan iki göz bağışla».
Gözyaşı dökmek konusunda şu beyit ne kadar düşündürücüdür:
Ey gözlerim, günahıma ağlar mısınız?
Ömrüm ellerimden uçtu, gitti de farkında olmadım.
Peygamber'imizin (S.A.S.) şöyle buyurduğu bildiriliyor:
— Hiç bîr mümin düşünülemez ki, Allah korkusu ile gözünden sinek başı kadar yaş
çıksın ve elmacık kemiğine kadar insin de o kula cehennem ateşi değsin.»