Allah'ın yanında

[Swordsfish]

Cüneydül Bağdadî (rehimehullahu). «Tasavvuf, ihtiyarı terketmektir» demiştir.
Hikâye edildiğine göre Zünnun'ül Mısrî (rehimehullahu) bir gün Mescid-i Haram'a
girer, sütunlardan birinin altında çırılçıplak, yerde yatan hasta bir delikanlı görür,
delikanlı yanık bir sesle inlemektedir. Bundan sonrasını Şeyh'in kendisinde
dinleyelim:
«Yanına sokuldum, selâm verdim ve «ey delikanlı, sen kimsin» diye sordum. «Ben
aşık bir garibim» diye cevap verdi. Ne demek istediğini anlamıştım, «ben de senin
gibiyim» dedim.
Bu sırada ağlamaya başladı, onun ağlaması beni de ağlattı. Bana «sen de mi
ağlıyorsun» diye sordu, «ben de senin gibiyim» diye karşılık verdim. Bunun
üzerine daha yüksek bir sesle ağlamaya başladı ve gür, yüksek bir nara attı,
hemencecik ruhunu teslim etti.
Elbisemi üzerine örttüm, kefen bulmak için yanından ayrıldım, kefen satın alıp
dönünce onu yerinde bulamadım. Şaşkınlık içinde «sübhanel-lah» dedim. Bu
sırada kulağıma gizli bir ses geldi, şöyle diyordu: «Ey Zünnun! O öyle bir garibdir
ki, onu dünyada şeytan aradı, bulamadı. Malik aradı/bulamadı, cennette Rıdvan
aradı, o da bulamadı.» «O nerededir?» diye seslendim.
Kulağıma şu cevap geldi:
«Samimî muhabbeti, çok ibadet etmesi ve hatasından derhal tevbe etmesi
sayesinde Muktedir Mâlik'in (ulu Allah'ın) yanında sadakat koltuğundadır

İmam gazali eserinden