Yav Sen Şeyh Meyh Değilsin! :) (Ufak Bir Hatırat)
 

Selamun Aleyküm dostlar.Bazen doğru bildiğimiz işler yanlış,yanlış bildiğimiz işler doğru çıkabiliyor.Aynı hayır ve şerde oduğu gibi.Sabırsızca usta olmayı istiyoruz amma yapılan işler çırak düzeyinde...Üstatlar öğrencisini kimi zaman dürter kimi zamansa yoklama çeker...Başımdan geçen unutamadığım bir anıyı sizlerle paylaşmak istedim.An gelir gideriz hatıramız kalsın.
Manevi çıraklığa yeni başladığım dönemde(çıraklığa devamm) kıymetli hocam(ellerinden öperim) bana bir ricada bulundu.Bir gruba şoförlük yaptım.Konya'ya gelmek zorunda kaldım.İşi hallettim bir de Gıyabında bir şahsa ziyarette bulunmamızı istedi.Bastım Karapınar a geldik.Ziyaret sonrasında da orada Obruk gölleri varmış dostlarla balık tutmaya gidecez planı programı yaptık.Bahsedilen kişinin eve vardık.Soğuk bir kış günü.Soba çatır patır yanıyor.çaylar hamur işleri falan geldi ben ortamın yabancısıyım.diğer dostlar benden kıdemli.Onlar muhabbete daldı ben eğdim kafayı dinliyorum.Evin kedisi de ortada yatıyor kalkıyor gözüm ona daldı gitti.
Sobanın sıcaklığı vurdukça gevşemeye başladım hani amel icra ederken manevi boyuta trans geçiş anı varya aynen o hale girdim.Kontrol gitti benden.çenemi tutamıyorum.
Kediden ses geliyor:Hocanın silaha bir bak amma ne silah dedi.(silah dediği de arkada asılı antika tüfek tetiği bile yok :) )
kediye cevap verdim:ihtiyara bak Sanki savaşa gidecekmiş gibi salona asmış dedim.
bu sefer hoca konuşmaya başladı : senin arabada sakladığın ne ya sen de mi savaşa gidiyon dedi.
yok ben balığa gidecem dedim.
Nöğrecen balığı çukurda balık yok dedi
ne bildin içine girip baktın mı dedim
Balıklara sordum onlar söyledi dedi.
ben asabileştim Yav sen şeyh meyh değilsin sen şeytansın işin gücün dalga dediğim anda kendime geldim.yaklaşık 1 dakika falan dalmışım bozuntuya vermedim.sohbete devam ettik.muhabbet bitip müsaademizi aldık.Hocamızın elini öptük.Bizi uğurlarken obruğu boşverin baraja gidin dedi.Tam dilimin ucuna geldi sebebi nedir diyecekken tüfek mermisizse,çukur balıksızsa işe yaramaz dedi.O an gözgöze geldik bana gülümseyerek hafifçe başını salladı. sevinç ve utançla karışık bir duyguyla yollara düştüm.Ben varmadan konu Ankara ya varmış bile.Mekanı cennet Seyit Ali Hocam tertip etmiş bu işi,rahmetlinin aklına geldikçe gülerdi.''şeyhin hasını bizim selamet bilir,o da öyle açılacaktır heral'' :) :)

Üstadlarımız bizlere yol gösterirken kimi zaman şakayla dürterler,kimi zaman ciddi yoklama çekerler.Gönül koymayalım ve hep tetikte olalım.Onlar kanaat getirdiği sürece manada bizleri ilerletirler.Allah hepimizi muvaffak eylesin...

Anının Sonunda ben de güldüm güzel anıymış hocam