Cilalı taş – Yengeç burcu

[Och]

CİLALI TAŞ – YENGEÇ BURCU
M.Ö. 8.000 – M.Ö. 6.000 yılları arasında Yenitaş (Cilalı taş) – Neolitik devri döneminde YENGEÇ burcunda olduğu biliniyor.Yengeç burcu, su elementi, öncü bir burçtur. Ve yöneticisi Ay’dır.

YENGEÇ TEMSİL ETTİKLERİ: ANNELİK, DOĞURGANLIK VE AİLE, DUYARLILIK, KORUYUCULUK, YARDIMCI OLMAK, BESLENME, KENDİNİ KORUMA İÇ GÜDÜSÜ, GIDA, TARIM, EV VE KONUT BİNASI, ANAVATAN, MİLLET, MEZARLIK
AY’IN TEMSİL ETTİKLERİ: KADIN VEYA ANNE, DOĞURGANLIK BESLENME, YERLEŞİM VE KORUMA VE KORUNMA, BİR YERE YA DA KİŞİYE AİT OLMA, DUYGUSAL AÇIDAN GÜVENDE OLMA, DUYGUSAL İHTİYAÇLAR
Yengeç çağı, çiftlik hayvanlarının evcilleştirilmesi ve göçebe insanların kalıcı konutlarda yaşamıyla birlikte, uygarlığın başlangıcını işaret eder. Evler ve diğer yapılar kerpiçten yapılmış ve etrafı surlarla çevrilmiştir. Aile yaşantısının ve evin önemi dikkat çekmektedir. Özellikle doğu kültüründe kadın enerjisinin vurgulanmasıyla, bolluk bereketin kutsallaştırılması ön plana çıkmıştır. Dişil gücün kendini ispatlamasıyla birlikte Tanrıçaya ibadet edilmiştir. Ölüler, değerli eşyalarla gömülmüş, yapılan kazılarda ölülerin bacaklarının karın bölgesine çekik halde defnedildiği dikkat çekmiştir.

Doğada yaşayan vahşi hayvanlardan korunma yollarını geliştirirken onlara zarar vermemeye dikkat ettikleri dönem.

Tıpkı avcılık gibi balık avının kaynağı da hayatta kalmak için yiyecek bulma zorunluluğuna dayandığı için bu çağda insanlar daha çok balıkçılığa önem vermişler. Mağaralarda yapılan kazılarda insanların kabuklu deniz canlıları ile beslendiğini gösteren kanıtlar bulunmuştur. Zirai faaliyetlerin başlangıcı da bu çağa denk gelmektedir. İnsanlar Yengeç devrinde doğadan toplayıp biriktirdikleri saçak kök, yumru ve tohumlardan yeni bitkilerin oluştuğunu fark etmişler, yeni bitki yetiştirmek için meyve çekirdekleri ve tohumlarını elle toprağa gömmüş ilk ziraatın tohumları atılmıştır.

İnsanların o devirde son derece sezgisel olmalarından dolayı “görünmez dünyalara” bağlantılarının çok güçlü olduğu kaydedilmiş. Korkularını yenmek ve yardım almak için sığındıkları en büyük gücü yoğunlaştıkları süreçler.

Zaten günümüzde “içgüdüsel hissedişler” dediğimiz şey aslında ilahi olanla bağlantı kurmak ve algılamak değil mi? Hepimiz en zor anlarımızda İlahi’ye sığınmıyor muyuz? Doğrudan deneyimlemek en hakikat olanla temasa geçmek için başkasına gerek yok ki.

Netten