insan olarak musallat ile yaşadım, ve bunu ben ziyamez ikizlere benzettim.

Musallattan kurtulalı şimdi iki sene geçti şükür elhamdülillah.
Yeni bir şeye vasıf oluyorum, müjde gibi geliyor bana bu: beğenmek diye birşey duyuyorum artık :-)

Herdaim musallattan ve ağır hastalıktan dolayı herhalde ömür boyu bu hissiyatı duyamadım. Duymuşumdur elbet, evet çok duydum. Ama buna yanısıra sevinemedim herdaim. Çünkü ağır ızdırab bu duygunun getirdiği/ceği neşe ve mutluluk ve sevinç herdaim, ızdırablardan dolayı pek yer bulamıyordu.