Nefsi yenmek ve şeytana karşı koymak

[Swordsfish]

Aklı başında olan kimsenin, nefsin azgın arzularını açlıkla sindirmesi gerekir.
Çünkü Allah'ın (C.C.) düşmanını (nefsin azgın arzularını) ancak açlık gemleyebilir.
Nefsin azgın arzuları, yemek ve içmek şeytanın vasıtalarıdır. Nitekim
Peygamberimiz (S.A.S.) şöyle buyurur:
— Şeytan, insan vücudunda kan damarları yolu ile dolaşır, Binan-aleyh siz onun
dolaşım yolunu açlıkla daraltınız. Kıyamet günü, insanların Allah'a en yakın olanı,
en uzun müddet aç ve susuz kalanıdır.»
İnsanoğlu hesabına en büyük tehlike kaynağı, midenin doyumsuz ar-zularıdır. Hz.
Adem (A.S.) ile Havva'nın huzur ve istikrar yurdundan (cen-netten) çıkarılarak
horluk ve yokluk diyarına (dünyaya) gönderilmelerinin sebebi odur.
Bilindiği gibi bir ağaç meyvesinden yemek, kendilerine Allah tarafından
yasaklandığı halde azgın arzularına yenilerek sözkonusu ağacın mey-vesinden
yediler de çırılçıplak kalıverdiler.
Tahkike göre, mide, aşırı arzuların kaynağıdır. Hikmet ehlinden biri der ki,
«nefsinin kontrolu altına giren kimse, onun azgın arzularından hoş-lanmaya
mahkûm olmuş, onun yanılmalar zindanında tutuklanmış ve kalbini faydalı
şeylerden mahrunr etmiş olur. Vücud azaları toprağını azgın arzularla sulayanlar,
kalblerinde pişmanlık ağacı dikmiş olurlar.»
Ulu Allah (C.C.) canlıları üç türlü yaratmıştır: Melekleri akıllı ve fa-kat azgın
isteksiz yaratmıştır. Hayvanları azgın isteklerle donatmış fakat onların yapısına
akıl katmamıştır.
İnsanoğlunu ise akıl ve arzuları birarada yapısına katarak yaratmıştır.

Buna göre aklını azgın arzularının kontrolüne veren kimse hayvanlardan aşağıdır, bunun

tersine azgın arzularını aklının kontrolü altında tutan kimse de meleklerden üstündür.

imam Gazali