Ocak tütsün, hafıza yaşasın, sorumluluk kaybolmasın

Son Ocakta Bulunmanın Sorumluluğu

İsmet Özel’in Kalın Türk adlı eserinde yer alan, “Türkler uğrayabileceği bütün aldatmacalara uğradı. Son ocaktayız...” sözü, yalnızca bir yakınma değil; aynı zamanda uyanıklığa, sorumluluğa ve aidiyete çağrıdır.

Bir milletin en büyük tehlikesi yalnızca dışarıdan gelen tehditler değildir. Asıl tehlike, kendi hafızasını kaybetmesi, neye ait olduğunu unutması ve her parlak söze kolayca inanmasıdır.

Aldatmacalar bazen siyasetle, bazen çıkarla, bazen de bize aitmiş gibi sunulan düşüncelerle gelir. Bu yüzden mesele sadece başkalarının ne yaptığı değildir; bizim ne kadar dikkatli, bilinçli ve sorumlu olduğumuzdur.
“Son ocaktayız” sözü, umutsuzluk olarak değil, bir emanet duygusu olarak okunmalıdır.

Ocak; aileyi, vatanı, dili, kültürü, inancı ve ortak hafızayı ifade eder. Ocağın tütebilmesi için herkesin kendi payına düşen sorumluluğu taşıması gerekir.
Bugün ihtiyaç duyduğumuz şey öfke değil; şuurdur.
Kavga değil; hakikati ayırt edebilme kabiliyetidir.
Unutmak değil; hafızaya sahip çıkmaktır.
Çünkü milletler yalnız topraklarını değil, anlamlarını kaybettiklerinde de zayıflarlar.

Son ocak diyorsak, ocağı söndürmemek hepimizin meselesidir.
Geçmişten aldığımız emaneti geleceğe taşımanın yolu ise önce kim olduğumuzu, neye inandığımızı ve neyi korumamız gerektiğini unutmamaktan geçer.

**Ocak tütsün, hafıza yaşasın, sorumluluk kaybolmasın.**

Kesinlikle uyanık olmalıyız