Düşman neden gelir?

[Sadi]

Düşman dediğimiz şey, aslında hayatın bize fırlattığı bir lanet değil; ruhun uyanması için karşımıza çıkan en sert, ama en dürüst öğretmendir. Maneviyata ve ezoterizme biraz yakından bakınca anlıyorsun: Bu devasa evrende tesadüfen hayatımıza giren tek bir "fazlalık" insan bile yok. Düşmanlar tam da içimizdeki bir şeyler değişmeye, dönüşmeye hazır olduğunda kapımızı çalıyor. Şu zıtlıklar dünyasında düşmanlığı tamamen yok etmek imkansız, çünkü ruh ancak bir dirence çarptıkça, o direnci aşmaya çalıştıkça büyüyor ve demleniyor.Büyük Ustalar Bu Duruma Nasıl Bakıyor?Blavatsky ve Teozofi: Kozmik Bir Ayna ve KarmaTeozofiye göre düşmanlık, geçmişten gelen o görünmez bağların, yani Karmanın ve her şeyi ayrı ayrı görme yanılsamamızın (Maya’nın) bir sonucu.Neden gelirler? Eski bir hesabı kapatmak, geçmiş yaşamların karmik düğümünü çözmek için. Karşındaki düşman, aslında senin geçmişte evrene fırlattığın enerjinin sana geri dönmüş halidir.Almamız gereken ders: Dışarıdan gelen her saldırının kendi geçmişimizin bir yankısı olduğunu fark etmek. Görevimiz, nefrete nefretle karşılık vermeyi bırakıp o zinciri kırmak. Yoksa o düğüm çözülmez ve aynı insan bir sonraki hayatta yine karşına dikilir.Helena Roerich (Agni Yoga): Engellerin Getirdiği KutsanmaAgni Yoga’da düşmana bakış açısı insanı sarsacak cinsten; onlara "en çalışkan işbirlikçilerimiz" derler. Roerichlerin hep hatırlattığı kadim bir söz vardır: "Engeller kutsaldır, çünkü bizi büyüten onlardır."Neden gelirler? Sana duydukları o negatif öfkeyle aslında ruhunu uyandıracak müthiş bir psikolojik enerji akıtırlar. Sendeki zayıf noktaları sana gösterirler.Almamız gereken ders: Tetikte olmayı öğrenmek ve bu baskı altında ruhu çelikleştirmek. Düşman seni uyuşukluktan kurtarır, auramı güçlendirir ve harekete geçmeye zorlar. Helena Roerich’in dediği gibi: Bir insanın ne kadar büyük olduğunu, düşmanlarının büyüklüğüne bakarak anlayabilirsin.Satprem ve İntegral Yoga: İçimizdeki Gölgenin Vücut BulmasıSatprem, dünyaya maddeden bilince uzanan bir dönüşüm penceresinden bakar.Neden gelirler? Dışarıdaki düşman, senin kendi içinde sakladığın, bastırdığın o karanlık gölgenin, korkunun ya da bastırılmış öfkenin ete kemiğe bürünmüş halidir. İçinde o saldırıyı çekecek bir frekans, bir boşluk olmasa, o saldırı gelip seni bulamaz.Almamız gereken ders: Dışarıdaki insanla savaşmayı bırakıp kendi içindeki frekansı değiştirmek. İçindeki korku veya nefret bittiğinde, düşmanın sana tutunacak hiçbir kancası kalmaz; ya hayatından sessizce çıkar ya da gücünü kaybeder.Carlos Castaneda: "Küçük Zorba"Toltek şamanizminde düşman, bir savaşçının sahip olabileceği en değerli kaynaktır. Don Juan onlara "küçük zorba" (pinche tirano) der. Yani seni delirtecek güce sahip olan, canını sıkan, seni köşeye sıkıştıran insanlar.Neden gelirler? İnsanın en büyük hapishanesi olan "kendini çok önemseme" (kibir) duygusunu yerle bir etmek için gelirler.Almamız gereken ders: Onları birer antrenman sahası olarak görmek. Bu "küçük zorbalar" sayesinde bir savaşçı soğukkanlı kalmayı, duygusal olarak teslim olmamayı ve kendi davranışlarını yönetmeyi (stalking) öğrenir. Don Juan’a göre, hayatında sağlam bir zorba olmayan birinin "bilgi insanı" olması neredeyse imkansızdır.İslam Tasavvufu: Nefsin AynasıTasavvufta insanın en büyük ve asıl düşmanı kendi nefsi, yani egosudur. Dışarıdaki düşman ise sadece Yaradan’ın elindeki bir araçtır.Neden gelirler? Kibrini kırmak ve seni her şeyden soyutlayıp özüne, Hakka yönlendirmek için. Sufiler inanır ki, biri canını yakıyorsa, o insan aracılığıyla aslında kalbin temizleniyordur.Almamız gereken ders: Sabır göstermek ve o aynaya eyvallah diyebilmek. Karşındaki kişi senin yükünü, günahını sırtlar. Bu yüzden büyük sufiler kendilerine kötülük edenlere beddua etmek yerine, onları kalplerini arındıran birer vesile olarak görüp dua etmişlerdir.Düşmansız Bir Hayat Mümkün mü, Onlardan Kurtulmalı mıyız?İşin aslı şu ki; düşmanından kaçarak, intikam alarak ya da onu yok ederek ondan kurtulamazsın. Eğer o insanın sana vermek istediği dersi cebine koymadıysan, hayat o sahneyi kapatır, karşına daha sert birini çıkarır. Sen o sınavı geçene kadar bu döngü sürer.Düşmansız bir hayat tabii ki mümkün, ama bu ancak egonun, korkunun ve öfkenin tamamen bittiği o en üst bilge seviyede olur. İçindeki savaş bittiğinde, dışarıdaki düşmanlar ya dostun olur ya da senin dünyandan kendiliğinden silinir gider. Çünkü artık rezonansa girebilecekleri hiçbir ortak nokta kalmamıştır.