aŞk

[KaLpSiz]

Umut Yok, Mutluluk Yok Satırlarımda...
Sadece Aşk ve Hüzün Tamamlıyor Her Cümlemin Sonunu...
Beni En İyi Tanıyan, En İyi Bilen İçimi Dinledim, Bıraktım Kalemi Kağıdı...
Diyemedim ki; Aşkın Olmazsa Olmazıdır Hüzün...
Eksildim Kaç Kere, Kaç Kere Çoğaldım Yeniden...
Kaçıncı Kucak Açışım Aynı Aşka, Kaçıncı Vazgeçişim Bilemedim...
Susuyorsun Deme Bana…
Susuyorum İşte, Sana Susuyorum...
Susadıkça Sana Hüzünlerim Çoğalıyor...
Yazmadan Dökemiyorum İçimde ki Zehiri...
Beyaz Bir Sayfayı Karalamadan Kendimi Temize Çekemiyorum...
Sustur İçindeki Ümitsizliği Diyorsun, Yüreğim Hepten Susuyor...
Yüreğim Sustukça Sana Susuyorum...
Ve Susadıkça Gözlerine Susadıkça Dudaklarına Yangınım Büyüyor...
Sen Hala Hüznü Bırak Diyorsun...
Seni Bırakmak mı Sevgili?
Galiba Sen Şaka Ediyorsun...!