Ey zahmin!
Ötesi sen berisi aşk..
Nasıl çıkarım bu yalnızlığın içinden?
Ben şehadet ederim ki
Gözlerin ölümden güzel.

Herkes mi kusursuz
Hiç kimsenin yarası yok mu sarıLacak
Herkes mi güçLü; kimse ağLamaz mı düşünce
Kendine uzanacak bi eL aramaz mı
Ben güçsüzüm düşerim ağLarım canım acır
YaraLarım ve kusurLarım var :
Sırf bu yüzden insanım!
Sıradanım..



Umutların Umutlarımın Üzerini Örtsün

Hevesini kaçırmışsa yaşam
Yastık altına saklanır umutlar...
Gitmelere takılı kaldıysa yürek
Yorgan altı ağlar o mutlu gözler...

Yeltenip de konuşmuyorsa dudaklar
Boğaza takılı kalmıştır sözcükler...

Gölgen izlemiyorsa peşin sıra adımlarını
Gömülüyorumdur derin bir kuyuya...



Yüreğin yüreğime vurulsun seviyorum
Ellerin ellerimi tutsun düşüyorum
Gözlerin gözlerime baksın göremiyorum
Umutların umutlarımın üzerini örtsün üşüyorum
Hayallerin hayallerimi sarsın bitiyorum
Her cümlemde çoğalarak biraz daha sana ölüyorum..



Varlığına hasret kaldığım . . . nerdesin ? .
Yokluğun zarar isyandayım sen sevabım ol! sen günahım!
Kala kala bir canım kaldı yapayanlızım....



Diz boyu hicran.
Kapılardan geçilmiyor yüzüstü.
Aşk yüzüme düş yüzüstü!

Ellerim kanlı savaşlardan kalma yorgunluğun aynasından döndü henüz.
Bu yüzden ağırım kirpiklerim(d)e.
Dün gece limanı eksik düşlerimden bir gemi kalktı yine.
acımla uğurladım.
Vedasızdı gözyaşım.
Avutamadım gözlerimi közle.
Düştü...
Közdü...
illa ki yakmalıydı!
Bu yara kabuk bağlamaz gülüşünsüz...

[ATTACH=full]80524[/ATTACH]

Uzun sabahlarda boynumda senden kalan mühür.
Sanki Süleyman mührü.
Koridorlarda kederlerimden uzun gölgemle savaştım.
Ben yenildim/mağrurdur uykusuzluğum benim.

Son ses sustu...
Ses ağlamadan avunmadım...
Eceli erken hayatın avlusunda kendimi kefenledim...
Eyyy AŞKK ben sana böylesi yenildim....