Hacet (ihtiyaç) Rukye Duası

[Arma]

HACET (İHTİYAÇ) DUASI (Göz seyirmesi, gözdeki sıkıntılar için, hastalık için)

Bir âmâ, Resûlullah Efendimiz’e gelerek: «–Yâ Resûlâllah! Allâh’a yalvar da gözümdeki hastalığı gidersin! Gözümün kör olması bana çok zor geliyor!» dedi.

Peygamber Efendimiz: «–Dilersen sabret, bu senin için daha hayırlıdır.» buyurdular. Âmâ ise: «–Yâ Resûlâllah! Beni elimden tutup götürecek kimsem yok. Bu hâl bana çok meşakkat veriyor. Lütfen gözlerimin açılması için duâ ediniz!» deyince Peygamber Efendimiz (s.a.v): «–Su kabını getir ve abdest al! Sonra iki rekât namaz kıl! Ardından da:

Okunuşu: "Allahümme innî es'elüke ve eteveccehü ileyke bi-Nebiyyike Muhammedin Nebiyyirrahme, yâ Muhammed innî teveccehtü bike ilâ Rabbî fî hâcetî-hâzihî, li tûkde liye Allahümme fe şeffi'hü fiyye"

Anlamı: “Allâh’ım! Rahmet peygamberi olan Nebiyy-i Ekrem’in Muhammed (s.a.v) ile (O’nun hürmetine) Sen’in zâtından diliyor ve Sana yöneliyorum... Yâ Muhammed! İhtiyacımın karşılanması için Sen’i vesîle edinerek Rabbime yöneliyorum!.. Allâh’ım! O’nu bana, şefâatçi kıl!..” diye duâ et!» buyurdular.
Vallâhi biz henüz ayrılmamıştık, aramızdaki konuşma uzamıştı. Derken o âmâ zât, Efendimiz’in yanına geldi. Sanki onda daha önce hiçbir rahatsızlık yokmuş gibiydi, tamamen iyileşmişti.”

Biz bu duâyı okuyacağımız zaman, “Yâ Muhammed” hitâbı yerine “Yâ Resûlâllah!” dememiz, Allah Resûlü Efendimiz’e hürmette kusur etmemiş olmak için daha münâsiptir. Efendimiz’in, bu rivâyette ism-i şerîflerini açıkça ifâde etmeleri, o sahâbîye tanıdıkları istisnâî bir cevazdir