11. Önce süreklilik düzeltilmelidir

Bu yolda çok başlayıp çabuk sönmek, az başlayıp devam etmekten daha faydalı değildir. İnsan bazen heyecanla yüklenir, kısa sürede çok şey yapmak ister, sonra da aynı hızla yorulur ve bırakır. Böyle bir meşguliyet ne kalpte istikrar kurar ne de insanda gerçek bir denge bırakır. Oysa az ama devamlı olan şey, sessiz görünse de daha köklü iz bırakır. İbadetin taşıdığı bereket de çoğu zaman burada saklıdır.

Bana göre esmâ ile meşgul olan kimsenin kendine sorması gereken şeylerden biri şudur: “Ben gerçekten devam edebileceğim bir yol mu kuruyorum, yoksa bir süreliğine yükselip sonra dağılacak bir yoğunluk mu yaşıyorum?” Bu soruya dürüst cevap verilmezse, kişi meşguliyetini çok sanır ama aslında düzensiz yaşar. Süreklilik, sayının düşmanı değildir; ama sayının gösterişe dönmesini engelleyen terbiyedir. Kalıcı olan çoğu zaman yüksek sesli başlangıç değil, sessiz devamlılıktır.

12. Son olarak şu soru düzeltilmelidir: Ben aslında neyi düzeltmek istiyorum?

Serinin özü burada düğümlenir. İnsan esmâ ile meşgul olurken gerçekten ne aradığını kendine sormalıdır. Rabbiyle bağını mı kuvvetlendirmek istiyor, kalbini mi toplamak istiyor, günahlarına karşı mı incelmek istiyor; yoksa sadece bir netice, bir farklılık ve bir özel hâl mi arıyor? Bu soru dürüstçe sorulmadıkça, diğer bütün başlıklar yarım kalır. Çünkü meşguliyetin yönü belli değilse, sayının çokluğu da açıklık getirmez.

Benim kanaatimce esmâ ile meşguliyetin asıl meyvesi, insanı Allah’a daha doğru döndürmesidir. Kişi bu meşguliyetle daha çok kendini konuşuyorsa, daha çok kendi hâlini büyütüyorsa veya başkalarıyla farkını hissetmeye başlıyorsa, burada yeniden başa dönmek gerekir. Çünkü isimler Allah’ındır; kul onlarla kendine pay çıkarmak için değil, Rabbine yönelmek için meşgul olur. İşin özü budur; gerisi bunun etrafında yerini bulur.




Burada muradımız öğretici görünmek değil, hatırlatıcı olmaya çalışmaktır. İsabet eden taraf Allah’ın lutfu, hata ve eksik kalan taraf ise bizim kusurumuzdur. En baştada söylediğim gibi Sürç-i lisan ettiğimiz yahut eksik gördüğümüz yerler olursa, kardeşlerimizin tashih ve katkıları memnuniyetle karşılanır. Çünkü hakikat, çoğu zaman tek başına konuşmakla değil; edeple birbirini tamamlamakla daha görünür hâle gelir.

Gözden kaçan, gaflete daldığımız konuları çok güzel toparlamışsın kardeşim, Allah razı olsun

Allah sizden de razı olsun kıymetli kardeşim. Bizimkisi ancak hatırlamaya ve hatırlatmaya gayrettir. Rabbim cümlemizi gafletten uzak, uyanık ve istikamet üzere eylesin.

Farkındalık arttırıcı bir başlık olmuş teşekkürler

Bir esma ile 40 günden fazla ilgilendim. Herhalde çok günahkâr olduğumdan ya da bilmeden bir hata yaptım ondan olacak ki hiçbir şey olamadı. :)

Evvela meseleyi doğrudan “çok günahkârım, ondan olmadı” hükmüne bağlamak isabetli olmaz değerli kardeşim. Bu, çoğu zaman nefsi kırmaktan çok kişiyi ye’se düşüren bir yorumdur. Kul elbette kusurludur; fakat her gecikmeyi yalnız günaha bağlamak doğru bir ölçü vermez.

Esma ile meşguliyet, bazen insanların zannettiği gibi “şu kadar gün okudum, şu netice hemen görünmeli” şeklinde işlemez. Esma bir mekanik anahtar gibi görülürse, kişi sayıyı tamamlar ama hâli ihmal eder. Hâlbuki tesir denilen şey, yalnız dildeki tekrar ile değil; niyet, edep, istikamet, helal-haram hassasiyeti, kalbin huzuru ve devamlılıkla beraber değerlendirilir. Yine de bunların hepsini yerine getiren kimse için bile “mutlaka şu şekilde bir şey olacak” denilemez. Çünkü netice kulun hesabına göre değil, Allah’ın takdirine göredir.