semanın büyüklüğü
 

Gök katlarında binlerce yıl ibadet eden çok güçlü bir melek, Allah’ın yarattığı alemlerin büyüklüğünü ve saltanatının genişliğini merak eder. Allah’a nida ederek: "Ya Rabbi! Bana izin ver de senin şu muazzam mülkünü, semavatı ve arşının azametini gezip göreyim," der. Allah, meleğe bu izni verir ve ona çok büyük bir hız ve binlerce kanat ihsan eder.
Melek, aldığı bu izinle en yüksek hızda uçmaya başlar. Kaynaklarda bu yolculuğun binlerce yıl sürdüğü rivayet edilir. Melek, kendi hızıyla mesafeleri katettiğini ve alemin sonuna yaklaştığını düşünürken bir noktada yorulur ve durur.

O sırada başka bir meleğe veya doğrudan ilahi bir hitaba denk gelir. Melek, "Acaba Arş'ın yarısına kadar gelebildim mi?" diye sorar. Ona verilen cevap ise sarsıcıdır: "Sen henüz birinci kat semanın sınırlarından bile tam olarak çıkamadın; Allah’ın mülkü senin hayal ettiğinden çok daha büyüktür."

marifetname isimli eserde geçer

meleğin ismi melek terkyail olarak geçer bazı kaynaklarda farklı olarak geçer

Birinci kat semanın tüm gök cisimlerinden oluştuğunu okumuştum bir yerde. Bizler Samanyolu galaksisinin bir kolundayız ve buradan çıkış bile yüzlerce yıl sürer. Daha başka galaksiler de var.

Bende bir hocadan bu olayın sonunu şöyle dinlemiştim. : Allah-u Teala p meleğe buyurmuş ki, buyurmuş kulum Ebubekire Cennet'te verdiğim köşkün bir ucundan bir ucuna daha gelemedin.

eğer uzay teleskobunun gördüğü en son gezegen gidebilmek için dünyadan oraya 33,8 milyar yıl sürerdi ve dahada ötesi mevcud bilim adamları evrenin sürekli büyüdüğünü kanıtladı ve yinede görülen en son şeyin devamı var çünki ışık yoğrulması o kadar fazlaki ilerisini göremiyoruz
Bugüne kadar yapılmış en hızlı araçlardan biri olan Parker Solar Probe (yaklaşık 690.000 km/s) ile gitmeye kalksanız, bu mesafe için gereken süre katrilyonlarca yılı bulur. Yani Dünya'nın ve Güneş'in toplam ömrü bile bu yolu bitirmeye yetmezdi.

Kısacası, bu mesafeyi katetmek için "birkaç ömür" değil, evrenlerin doğup batacağı kadar devasa bir zamana ihtiyacınız olurdu.

ve o galaksiye bu kadar zaman ayırıp ulaştık diyelim en uzakta olan galaksiler ışık hızıyla uzaklaşıyor çünki evren sürekli genişliyor
Bu, koşu bandında ters yöne koşmaya benzer; ne kadar hızlı koşarsan koş, bant seni daha hızlı geriye ittiği için hedefe asla varamıyorsun