|
Kabirdeki Ateş
Bir gün Emîr-ül mü’minîn Hz.Ömer (r.a) dervişlere bahşîş verdi, mal ihsân etdi. Bir kişi bir oğlan çocuğu ile geldi. Ömer (r.a) buyurdu;
– Sübhânallah!Bu çocuğun sana benzediği kadar, birbirine benzeyen kimse görmedim. Muhakkak ki bu oğlan sana benzer. O kişi dedi ki: – Yâ emîr-elmü’minîn! Bu oğlanın acâib ahvâlinden sana haber vereyim. Ben sefere gitmek murâd ettim. Bunun anası hâmile idi. Bana dedi, – Beni bu halde koyup, gider misin. Ben dedim ki, – Karnında olan nesneyi Allahü Teâlâ hazretlerine emanet ettim. Sonra seferden geri geldim. Annesi ölmüş. Bir gece söyleşirken, karşımızda ki mezarlıktan bir ateş gördüm. Süâl etdim ki, – Bu ateş nedir? Dediler, – Bu ateş senin hanımının kabrin dendir. Biz bunu her gece böyle görürüz. Dedim, – Sübhânallah!O hâtun namaz kılıcı ve oruç tutucu idi. Bu ateş ne haldir, diyerek vardım. Kabri açıp, gördüm, bir çıra yanar. Bu oğlan onun ışığında oynar. Bir ses işittim ki, bana, – Bunu bize ısmarladın, geri biz sana verdik, diyordu. Ben dedim, – Ne olaydı, anası da diri olaydı. Hâtıfdaki ses dedi ki, – Eğer anasını da bize ısmarlamış olaydın, bu şekilde onu da geri verirdik.:) |
ısmarlamış olmak demek, emanet etmek anlamında değil mi?
|
Alıntı:
Orda çocuğu Allah'a ısrmarlamış yada emanet etmiş diyelim ama çocuğunun annesini unutmuş anlaşılan sonuçta bu şekilde meydana gelmiş. |
Alıntı:
|
Allah Razı Olsun
|
Alıntı:
|
Allah'a emanet etmek...
Çok güzel |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 01:27. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.
havasokulu1.com