Benim yüzümden bir kardeşim sıkıntıya, zahmete girmesin

[Swordsfish]

İbrahim Bin Edhem "kuddise sirruh" hazretleri Ramazan-ı şerîfde ekin biçer, aldığı ücreti muhtaç olanlara verirdi. Gece sabaha kadar ibâdet eder, hiç uyumazdı. "Hiç uyumadan nasıl durabiliyorsunuz?" diyenlere, "Nasıl uyuyabilirim ki, ağlamakdan bir an kesilemiyorum. Bu halde gözüme uyku girmesi mümkün müdür?" derdi. Namazını bitirdikten sonra ellerini yüzüne kapar, "Yaptığım ibâdet doğru ve makbûl olmaz da, eski bir paçavra gibi yüzüme çarparlar diye çok korkuyorum" buyururdu.

Bir defasında, ıssız bir yerde, harabe bir binada şiddetli soğuk ve ayazın olduğu bir gece, üç kişi ibâdet ediyorlardı. Arkadaşları uyuduktan sonra İbrâhîm bin Edhem kalkıp, sabaha kadar kapıda bekledi. "Niye böyle yapdın?" dediklerinde, "Arkadaşlarım uyurken bir tehlike meydana gelirse, onu ben karşılayayım. Arkadaşlarım üzülmesinler diye böyle yaptım" buyurdu.

Bir defasında sefere çıkmıştı. Azığı bitti. "Benim yüzümden bir kardeşim sıkıntıya, zahmete girmesin" düşüncesiyle uzun müddet kimseden bir şey istemedi.