ilk selamı vermek, ilk resttir nefse!
 

Barışmalar ertelendikçe, küslüğün odalarına yeni malzemeler taşınır durur. Tıka basa dolu odalardan çıkıp gitmek hergeçen gün zorlaşır...

Küsmek, uzak insanların imtihanı değildir zaten. Yakın insanlar sınanırlar birbirleriyle ve küs zamanlarda paylaşılamamış acılar da sevinçler de küslüğün odalarına yeni kilitler vurur. O kilitler de paslanır zamanla...

Peygamberimiz'in ﷺ çizdiği "üç gün" sınırı, haklı olan için de haksız olan için de rahmettir aslında. Üç günü geçti mi insan, üç hafta olur, üç ay olur, üç yıl olur, otuz yıl olur...

İlk selamı vermek, ilk resttir nefse!

Avukat gibi gerekçe üstüne gerekçe üretip kendini savunan nefsin sözünü dinlemek ya da Peygamber'in sözünü dinlemek arasındaki farkı, buyurun birlikte düşünelim...

O üç günlük müsamaha içinde insanlar, birbirinden uzaklaşarak daha büyük kavga ve sataşmaları yaşamamış olur. Öfke ve kızgınlık geçer, taraflar sakinleşir. Çok yakın olan kimseler, birbirlerinin farkına varma bazen de hatalı olan davranışlarını anlama noktasına gelirler.

Nefse, kendini dinleme adına verilen bu fırsat haddi aşarsa, ona itaat etmeye, onu şımartmaya doğru gider...

Bizim dokunulmazlarıma dokunmadıktan sonra bu peygamberî uyarı mutlaka dikkate alınmalı... Vardır bir hikmeti.

Peki Efendimiz bu üç günlük süreyi şartlara bağlı olarak mı koyuyor? Nedir o bahsettiğiniz dokunulmazlar? Bilmediğim için soruyorum hocam? Şu şu olursa 3 gün 3 yıl olabilir, 30 yıl olabilir, hatta bir ömür küs durabilirsin denilebilecek şeyler var mıdır?

Estağfurullah. Dokunulmazlar; kişisel haklar olarak da olarak bilinir. Peygamber efendimiz (sav) dargınlığı şarta bağlamamıştır veya ben rastlamadım. Ama bu konudaki araştırmalar sonucu İslâm âlimleri;

Din, namus, mal, can ve neslin korunması gibi hususlarda bize zarar veren insanlara karşı mesafeli hatta çok uzak durma konusunda bizleri ikaz ediyor.

Eften-püf'ten şeyler için, iki de bir küs durmak; hem ikili hem de sosyal ilişkilere zarar verir.

Kısacası; bizim bu hassas ve kırmızı çizgi olarak adlandırdığımız durumlara karşı saldırıya geçmiş, iftira veya başka hadsizlikte bulunmuş kimselerden, gerekirse bir ömür boyu uzak durmak gerekebilir.

Tevbe etmiş, pişman olmuşlarsa başka... Duruma göre.

Diğer türlü üç günü aşmamak lâzım. Herkesle samimî olmak zorunda değilsiniz. Bir "selâm" alıp vermek, dargın olmadığınızın ifadesi olarak yeterli.

Kırgınlık veya güven kaybı, kişilerin yapısına göre değişir tabi.

Buharî şarihi Aynî, sizin ziktettiğiniz hadisi incelerken: "Dinî suç işleyenin, durumuna ve işlediği günahın derecesine göre, onunla bir müddet dargın durmak caizdir. Eğer o kimse dinen günah sayılan büyük bir cürüm işlemişse, onunla küs durmak, ona yaklaşmamak ve konuşmayı kesmek gerekir." demiştir.

Tebûk gazvesine katılmayan üç sahabiye, peygamber efendimiz (sav)'in "elli gün" boyunca dargın kaldığını ve arkadaşlarına da bunu tavsiye ettiğini hatırlayabiliriz...

Her şey, yerinde ve kararında olmalı. İtidal üzere olan ümmetiz biz...🙂