Musallatı aldırmadan evvel, ben cinlerle konuştum. ikişer isim bıraktılar.

[ideal]

Musallat ı aldırmadan evvel, ben cinlerle konuştum. İkişer isim bıraktılar.

Dediler bizi çağır.(temizlendikten sonra)

Ben ise kattiyen çağırmayacam, otuz sene bana izdirab ettikleri bana yetti. Okadar aptallık etmem!

Üstelik o ikişer isimi verene dek, iki hafta öyle bir işkence ettiler ki bana. Yakaza epey açıldı ve onlarla düpedüz konuştum. İlkin (ve çoğu kez) yakaza halinde saklanmayı tercih ettiler.( belki yakazanin bana verdiği ağırlık tan dolayı, onlarla tamtamina dikkat üzere konuşabilmem zorlaştigindan, onları yalan dolan ifadeleri üzeri yakalamam zorlaştığı içindir.)
Çünkü derin yakazada beyin üzere benimle gorustuklerinde baya etkileri altında kaldım ve onların varlığını tanıyıp bilmekten öte kalmam ve sadece denilenlere yönelmem onlara daha kolay bir fırsat kapısı açıyordu...

Ama nezaman onlarla güçlü iradem ile ve hitaben konustuysam, ozaman seviyelerinin düştüğünü gördüm.

Yani beyine düpedüz yakaza ettilermi, insan her verilen algıya/ifadeye apaçık maruz oluyor. Çünkü bu mod ta sorgu sual Heb onlardan, ben ise beynimi onlara bırakmış oluyorum. Yani beynimi yıkamaya çalıştılar bunlar beni ele geçirmek için.benim kendi akl ve irademden çekilip, yanlizca onların beynime verdikleri senaryolarına kayitsiz şartsız katilmami beklediler.

Nezaman o aşıladıklari senaryoları ele alıp sorgu suale verdim( İlkin kendimi ve daha sonra onları) iste ozaman ben ben oldum/kaldım.

Bu isimler öyle tahmin ederim, sırf takma isimleri. Ben hatırladıkça onlarin irtibat hattını inşaa etmiş olurum yani.