“Hurafe” aslında eski çağlarda yaşamış bir adamın adıdır
 

“Hurafe” kelimesinin aslında eski çağlarda yaşamış bir adamın adı olduğunu biliyor muydunuz?

Kelimenin kökeni, İslam öncesi Arap toplumunda yaşayan Uzra kabilesine mensup "Hurafe" adında bir kişiye dayanır. Efsaneye göre bu adam bir gün cinler tarafından kaçırılır. Yıllar sonra kabilesine geri döndüğünde, cinler âleminde gördüğünü iddia ettiği akılalmaz olayları ve tuhaf hikâyeleri halka anlatmaya başlar.

Toplum onun anlattıklarına inanmaz. Uydurma, asılsız ve mantık dışı sözler duyduklarında "Hurafe'nin anlattıkları" demeye başlarlar.

Orijinalinde sadece masallar anlatan bir adamın ismi olan bu kelime; bugün dilimizde, akla ve mantığa aykırı olan tüm batıl inançların evrensel karşılığı olmuştur.

Kelimenin türediği "ha-ra-fa" (خرف) kökü, Arapçada aynı zamanda "yaşlılıktan dolayı bunamak, aklını yitirip saçmalamak" anlamlarına gelir. Hurafe isimli şahsın anlattığı masalların bu kökle olan anlamsal bağı, kelimenin "batıl inanç ve efsane" anlamında dilde kalıcı olarak yerleşmesini sağlamıştır. Dilbilimde, özel isimlerden cins isimleşmeye “eponim” denir.