Çırpınışların Fayda Vermediği Gün Gelmeden Aklımızı Başımıza Alalım

[Gercek]

Çırpınışların Fayda Vermediği Gün Gelmeden Aklımızı Başımıza Alalım:

وَذَكِّرۡ بِهِۦۤ أَن تُبۡسَلَ نَفۡسُۢ بِمَا كَسَبَتۡ

Herkesin yaptığı ameller nedeniyle rehin tutulacağı ve çaresizlikten teslim olacağı gün gelmeden önce onları Kur'ân’la uyar!

En'am Sûresi 70.

Kıyamet gününde herkes amelinin karşılığında rehin tutulacaktır. Ameli onu ya kurtarır ya da batırır. O gün Allah’tan başka hiçbir kurtarıcı yoktur.

Kişi bunun farkına varınca; ellerindeki kelepçeden, ayaklarındaki prangadan ve boynundaki halkadan kurtulmak için çırpınan ama bunun faydasının olmadığını anladıktan sonra teslim olmaktan başka çaresi kalmadığı için çırpınmayı bırakan kişi gibi sessiz sedasız beklemeye başlar. Onu kurtaracak olan, çırpınışları değil, amelleridir.

Bu ayette geçen "تبسل" Tübsele kelimesi, elleri kolları bağlı olan kişinin kendisini kurtarmak için çırpınması fakat çırpınmasının fayda vermemesi sonucunda teslim olması, durması, sakinleşmesi ve başına geleceklere razı olması demektir.

İnsanlar kıyamet günü çırpınırlar. Oradan bir adam bulmaya, buradan fidye bulmaya, yalvarmaya, yalan söylemeye, gizlenmeye, saklanmaya, kaçmaya çalışırlar. Bunların hepsi birer çırpınıştır. Ama Mahşer alanı dümdüz bir yerdir. Meleklerle kuşatılmıştır. Kaçacak yer de yoktur, verecek fidye de yoktur, yardımcı olacak adam da yoktur.

Kişi ne yaparsa yapsın hepsinin boşa gittiğini anladığı gibi oturup teslim olmaktan başka çare bulamayacaktır. Hakkında verilecek hükme razı olacaktır. Onu kurtaracak olan, çırpınışları değil, amelleri olacaktır.

Rabbim amellerimizi salih eylesin! Amellerimizi kurtarıcı eylesin!