Ruhum öyle bir yorulduki dostum
 

Dostum ben kar tipisinden geçtim, baharın yağmurlu ve çamurlu yollarında yürüdüm, yazın sıcağında kavruldum, sonbaharın yapraklarıyla döküldüm.

Ne tipiden fırsat bulup kışın keyfini yaşayabildim, ne yağmur çamurdan göz açıp baharın kokusunu alabildim, ne yazın sıcağından fırsat bulup serinliğin tadını çıkarabildim, ne de dökülen yapraklardan gözümü açıp son baharın tatlı esintisini yaşayabildim.

Bedene hapsedilmiş bu aciz ruhum öyle bir yorulduki dostum, ne dinlenmek fayda ediyor, ne uyumak. Her insanı kendim gibi bildiğimden mi yoruldum, yoksa sevgi arayışından mı yoruldum bilmiyorum? Fakat öyle bir yoruldum ki dostum, nefes almak bile ağır geliyor.

Tut elimden dostum, bedenimin ne önemi var ruhumu tamir et. Tut elimden dostum, karanlıklardan yeni şafaklara benimle yürü. Bir kilim, bir yer minderi, bir dizin olsun, bir de tatlı sözün, koyu bir çayın olmasa da olur. Yorulan ruhumu tatlı sözlerinle okşa, kandırılmışlığımı anlat bana, döktüm tüm yorulmuşluğumu dizlerine, inandır beni dostum, bana kaybettiğim umudumu buldur.

Ruhumu öyle bir tamir et ve topla ki dostum, bana fırtınayı anımsatan kışı değil yaşam dolu bir kışı yaşayayım, Misal; çocuklar gibi şen kartopu oynayayım, koşup karlarda yuvarlanayım, ayak izlerimle dalga geçeyim.

Ruhumu öyle bir dinlendir ki dostum, baharın yağmurunda da, çamurunda da, açan gülleri, meyveye durmuş ağaçların çiçeklerini göreyim. Kuşların ötüşünü duyayım. Arıların çiçek polenlerini toplayışını göreyim. Koşayım misal bir ağaca tırmanayım, yeşil dallarında saklanayım, salt oyun olsun diye.

Ruhumu öyle bir dinlendir ki dostum, yazın sıcağı olmasın odağım. Meyve veren ağaçlara, ipil ipil denize, serin göle, gece yıldızlara ve yağmurdan sonra toprak kokusuna aşık olayım.

Ruhumu öyle bir dinlendir ki dostum, misal; son baharda dökülen yapraklar arasında kayıp olduğumu düşünmek yerine, havada uçuşan yapraklarla dans edeyim, bulutlarda şekiller hayal edebileyim.

Ve ruhumu öyle bir dinlendir ki dostum, geç olmadan yaşamayı öğreneyim. Yorgun yaşamaktan bıktım usandım. Yaşamla benim aramda gerilen demir perdeyi kaldırabilme gücüne erişip, yaşamı keşfedeyim.

Harika bir anlatım..yazınız yorgun yüreğimi rahatlattı..bütün yorgun yüreklere tercüman olmuşsunuz. Çok şükür benimde her an her saniye iyi yada kötü anımda hep yanımda olan bir dostum var onunla sevincimi üzüntümü paylaşmak çok güzel bir duygu.hepimiz yorgunuz fakat her şeye rağmen olumsuzlukları bir kenara bırakıp pozitif olmaya çalışmalıyız yapmak belki biraz zor olacak ama denemekte fayda var ..karamsarlık karamsarlığı çekip zincirleme geliyor pozitif düşünceyle hayatımızın biraz daha kolaylaşacağını tahmin ediyorum..en büyük dost Allah.. Huzuru bulmaksa Allaha sığınmak ve ona yönelmek

Senin ruhunu ancak gercek dost dinlendirebilir. O da suphesizAllah tir o her daim dost dur mezara kadar degil sonsuzlugu kadar dosttur onu anlayabildigimizde bahari da dogayi da kendimizide insanlarida anlariz onu anladigimizda yorgunlugumz gecer nefesimiz daha guzel cikar kendimize guvenimiz artar kisaca biz biz olmaya baslariz vesselam

Yazınızı okurken mütevazi yaşantım film şeridi gibi yüregimden geçti.Allah kaleminize zeval vermesin.Bir üstadın ifadesi ile DOST: Cenazende tabutuna omuz veren. Hastalığında gerekirse refakatçi kalabilen.Düğünün de senin konuklarını alıp evinde konuk edebilendir derdi.Günümüz de kaldımı böylesi? Bu bir muamma.Olan dostlara ve böyle dostu olanlara selam olsun.

Hissedip te kelimelerle ifade edemediğimiz hayatı böylesine güzel ifade ettiğiniz için teşekkür ederim.
Teslimiyeti başarıp, aynadaki dostumuza sahip çıka bilirsek, ona gerçekten bir dost olabilirsek işte o zaman herşey güzel olacak, dileğim o ki en kısa zamanda o olgunluğa erişe bilmek...

Hayatta insanın icini en çok acıtan sey hep sevgi eksikliği, ve icindeki duyguları gerçek anlamda paylasıp huzur bulamamaktr yani yūrek motivasyonu bu'da gercekten gūven duyabileceğimiz dostumuzun olmayışındandr fakat cevremize şöyle bir göz gezdirdiğimizde en çok rastladğmz sey çkarsal ve egosal dostluklar ve bu nedenlede yūreğimizin kapılarını açmaktan korkarak yaşarız hayatı..

Kime birazcık gülümseyerek yaklastiysam o kalbimi paramparça edip elime verdi ve bu yüzden insan lara teşekkür borçluyum çünkü onlar öyle yaptıkça Rabbime daha çok yaklasiyorum. Onlar beni Rabbime yaklastirdiklari için seviyorum.

Bedene hapsedilmiş bu aciz ruhum öyle bir yorulduki dostum, ne dinlenmek fayda ediyor, ne uyumak. Her insanı kendim gibi bildiğimden mi yoruldum, yoksa sevgi arayışından mı yoruldum bilmiyorum? Fakat öyle bir yoruldum ki dostum, nefes almak bile ağır geliyor.
Çok güzel bir anlatım..Benimde ruhuma dokundunuz sanki..Sağolun.Var olun...

Bir dostun olmalı sonuna kadar güvendiğin doğrunu da yanlışını da anlatabildiğin! Herşeyinle seni kabul edebilen düşünce kaldıran incitmeyen.. Herşeyden önemlisi Seni Kendinde Gören..

ben sadece dinlenmek istiyorum bu pis dünyanın pisliklerini görmek içindekilerin bukadar kendilerini kaptırdıklarını izledikçe çok üzülüyorum yazık yazık neyin peşinden bu kadar şeheret aşkla tapmışsınızki kıra eze eze gidiyorsunuz o yüzdende çok yoruldum onları izlemekten