Estağfirullah, hüsnüzannınıza teşekkür ederim. Bizim kendimizi anlatacak bir tarafımız yoktur. Varsa bir hayır Allah’tandır, kusur ise nefsimizdendir. “Hoca” sözü de bize ağır gelir; burada büyükler varken o makamı kendimize nispet etmeyi doğru bulmam. Biz olsa olsa büyüklerin eşiğinde duran bir talibiz. İlim de, hâl de, nasip de kulun malı değildir; emanet bilip sessiz taşımak daha evlâdır.

anladım. ozaman sen bana 1 nasihat ver hocam. gönlünden ne koparsa artık

Estağfirullah, dediğim gibi ben hoca değilim. Nasihat vermek de bizim haddimize değil. Lâkin madem gönlünüzü açtınız, Muhyiddin İbnü’l-Arabî Hazretleri’nin şu sözü kâfidir: İlâhî tecellîyi kabul etmek için kalbini her sûrete açık tut. Kul için asıl olan, kendini büyütmek değil; gönlünü temiz tutup Hakk’ın işaretini kaçırmamaktır.

subhanallah ! şu anki ruh halime nokta atışı nasihat :)
peki gönlümüzü temiz tutmaktan ziyâde nasıl temizliycez söylemesi ayıp benim gönül zifir

Gönlüm zifir, diyebilmek bile tam karanlıkta kalmadığını gösterir. Çünkü zifir gönül hâlini çoğu zaman söylemez; kırılıp hâlini fark eden gönül ise temizliğin kapısına gelmiş demektir.

Evvela istiğfar. Az değil, çok. Dil yorulana kadar değil; kalp yumuşayana kadar.

Gönül, büyük sözlerle değil; samimi tevbe ile, terk edilen bir günahla, gizlice dökülen bir gözyaşıyla temizlenir. İnsan gönlünü bir anda ak pak etmez; fakat her gün Rabbine biraz daha doğru dönerek onu yavaş yavaş arıtır. Yeter ki kirini inkâr etmesin, karanlığını sevmesin ve kapıyı terk etmesin...

Benim de öyle bir rüyam var aşırı güzeldi onun için yapacağım bikmediğim yönleri vardır belki