Dolanıklık mekaniği bardak olayı
 

Dolanıklık mekaniği bardak olayı;

Dolanıklık mekaniğine göre düşünce denen şeyi kendimizden yapmıyoruz. Karşımızdaki şey bize izin verdiği için o şeye nüfuz edebiliyoruz. Örnekleyelim; bir bardağı alıp başka bir yere koyuyoruz. Biz koyduk zannediyoruz ama bardak bizi kullanmış oluyor. İsteyen bardaktır oluyor. Yani kendimizi her şeyin efendisi zannetmeyelim. Bu yaklaşım Mevlevilerde var. Onlar eşyanın ruhu olduğuna inanıyor. Uydurmuş değiller. O dönemde bir yerlerden kapılmış bir şey. Kökeni yoksa bilen akla mantıklı geldiği için kullanılabilir. Bağlantılar sonsuzdur. Teması kutsaldır. Kutsal olanda yanlış olmadığı için bu yaklaşım doğrudur.

Bu sözde hakikat ile vehim birbirine karıştırılmıştır. İslam inancına göre eşya, Allah Teala'nın mahlukudur; kendi başına irade ve tasarruf sahibi değildir. Bardağı yerinden kaldıran insanın fiilini bardağa nisbet etmek, delilsiz bir iddiadır. Kuantum dolanıklığını da buna delil göstermek ilmi hakikatleri yanlış tevil etmektir. Her temasın kutsal, her düşüncenin doğru olduğu söylenemez. Hakikat, akla yatkınlıkla değil, sahih delil ile bilinir.

İslamın ahkamı ve kelam
( kelam konusunda bende hz. şeyh muhyiddin ibni arabinin fikrindeyim)
esaslarına göre, kainattaki her türlü eşya, varlık ve mahlukat Allah tarafından yoktan var edilmiştir ve Allahın yaratmasıyla mevcuttur,
bu yaratılmışlarda canlıların ruhu vardır
cansızların ruhu yoktur,
bu sebeple
ruhu olmayan yaratılmış ruhu olan yaratılmışı kullanamaz, aksine ruhu okan yaratılmıs ihtiyacına ve isteğine göre cansız ve ruhsuz olan yaratılmışı kullanır...

Ben mi televizyonu izliyorum, televizyon mu beni izliyor?