Resulullahı Rüyamda Gördüm

[Why]

BİR ALLAH DOSTU RÜYASINDA GÖRMÜŞ DE ANLATIYORDU.
BEN DE ONDAN DİNLEDİM. SİZ DE BENDEN DİNLEYİN...

Aynaya bakıp, kendi mübârek yüzünü görünce;
"Hamdolsun Allah'a, beni kusursuz yarattı, yüzümü güzel halketti ve beni müslümanlara kattı..." diyen,

dünyanın en mütevazı, temiz ve halûk insanı Hazret-i Resûl-i Ekrem, insanların en güzeli, en cömert, en cesuru, en merhametlisi idi...
Bir gün huzuruna giren bir adam O'nun heybetinden titremeye başladı. Biraz sonra adam kendine geldi...

"Ben padişah değilim. Kureyş boyundan kurumuş etle geçinen bir kadının oğluyum ancak."

Sözü apaçık söyler, kim duyarsa anlar, söylediğini üç defa tekrar ederdi. Başını hiçbir tarafa döndürmezdi. İcabederse gövdesiyle dönerdi.

"Ancak bir kulum ben, kul gibi yerim, kul gibi otururum, kul gibi içerim." diyen Resûl-i Ekrem;

ayakkabısını kendi tamir eder, gömleğini kendisi yamardı... Evini süpürür, toprak bir kapta yemek yer, bir post üstünde yerde yatardı. İcabettiği zaman bu mütevâzı büyük insan Semâvâtı gezerdi...

Boyu ortaya yakın uzunca, omuzlarının arası geniş, yuvarlak yüzlü, saçları siyahtı.
Ayağını yere kuvvetle basardı. Göğsü ile göbeği birdi, gülünce dişleri inci gibi parlardı.
Pembe beyaz benizli, başı büyükçe, nurlu güzel yüzlü, kirpikleri sık, ince ve uzundu.
Gözleri kudretten sürmeli, içine bakmaya imkân olmayan,
her iki âlemi gören mübârek gözlerinin rengini tarif etmek imkânsızdı.
Yatarken, kalkarken, ilk işi dişlerini misvaklamaktı.
Kızdığı zaman yanakları kızarır, ayakta ise derhal oturur, oturuyorsa bir yere dayanırdı.
Yolda giderken çocuklara rastlayınca daima onlara selâm verirdi...

"Yaşayışım da ölümüm de hayırdır size." diyen Resûl-i Muhterem'in şefâatına Allah cümleyi nâil eyleye...