Tehheccüd kılmamak için ne gibi bir mazeretin kaldı?
 

TEHECCÜD NİMETİ

"Müşfik bir çoban, sürüsünü nasıl güneşten esirgerse onun gibi gündüzleri gölgelere sığınırlar. Güneşin batmasını dört gözle bekleyip gün batar - batmaz hemen yuvasına uçan kuşun sabırsızlığı ile günün batmasını beklerler. Gece basar karanlık çöker, yataklar serilir, koltuklar kurulur ve herkes sevdiği ile başbaşa kalır kalmaz ayaktan üzerine dikilip yüz üstü yere serilerek benim kelâmım ile bana yalvarmaya koyulurlar. Onlara verdiğim nimetlere karşılık bana sadakat arz ederler.
Gâh feryad ederler, gâh sessizce gözyaşı dökerler. Gah, ahu vah ederler gâh tutumları karşısında bir hayıflanırlar. Gâh ayakta ve gâh oturma halindedirler. Gâh rukûda ve gâh secdededirler. Ne benim uğrumda çektikleri sıkıntı gözümden kaçar ve ne de bana olan sevgileri yüzünden yakınmaları işitmemin dışında kalır.
Onlara ilk adımda bağışım su üç şeydir:
1 — Nurumun bir parçasını kalblerine saçarım da ben onlardan nasıl haber verirsem onlar da benden aynı şekilde haber verirler.
2 — Gökler, yerler ve gökler ile yerlerde var olan her şey onların amel terazilerinin kefesine konsa bütün bunları gözlerine az gösteririm.
3 — Rızam ile onlara doğru yönelirim, kendilerine doğru yöneldiğim dostlarımın onlara ne vermek istediğimi bildiklerini görürsün.