'Cehennem Daha var mı?' Der..
 

YÜCE ALLAH’IN CEHENNEMİN “DAHA VAR MI?” DER SÖZÜ

Îmâm Müslim’in Rivâyet Ettiği Hadîs-i Şerifte Rasülullah Sallallâhû Aleyhi ve Sellem Efendimiz Şöyle Buyurmuştur; Cehennem Devamlı Olarak İçerisine İnsanlar Atılır Durur ve Atıldıkça, “Daha Var mı?” Der. Tâ ki, Rabbü’l-İzzet Olan Allah Ona (Mahiyeti Bilinmeyen) Ayağını Koyuncaya Kadar. İşte (Allah Ayağını Koyduğu) Zaman Bazısı Bâzısına (Yani İki Tarafı Öbür Tarafına Doğru) Büzülür de, “İzzetin ve Keremin Hakkına Yemin Ederim ki Yetişir, Yetişir!” Der. Yani, “Doldum, Doldum! Artık Fazlaya Tahammülüm Yok!” Der Lâkin Cennette Dâima Bir Fazlalık Bulunur. Tâ ki Allahû Teâlâ Hazretleri Onun (Boşluklarını Doldurmak) İçin Başka Bir Halk Yaratır da, Onları Cennetin Fazla Olan Yerinde İskân Ettirir.

Başka Rivâyette; Cehenneme Gelince, O Asla Dolmak Bilmez. Nihâyet Pâk ve Yüce Olan Allahû Teâlâ Ayağını Koyar (Ak Onu Kahr ve Tezlil Eder) O da, “Yetişir, Yetişir!” Der. İşte O Zaman Cehennem Dolar ve Bâzısı Bâzısına Doğru Büzülüp Toplanır. (Cehennemi Doldurmakla) Allah Halktan Hiçbir Kimseye Zulmetmez.

Cebbâr Olan Hakk’ın Kademini yahût Ayağını Cehenneme Koyar Sözünün Manâsı, Yani İnsanlar Bölük-Bölük Cehenneme Girmekte Olduklarından, Bâzı Cemaâtlerin Cehenneme Girmesinin Tehir Edilmesi (Sonra da Onların Atılmalarıyla Dolması) Demektir. Yüce Allah’ın, “İçerisine Her Bir Topluluk Atıldıkça, Kendilerine Cehennemin Zebânîleri, “Size (Bu Allah’ın) Azâbı ile Korkutan (Bir Peygamber) Gelmedi mi?” Diye Sorar Buyurulmuştur.

Arap Lisânında Ricil Kelimesi Cemaât Manâsınadır. Kedem Kelimesi de Böyledir ve Araplar, “Bize İnsanlardan Bir Ricil yahût Çekirgeden Bir Ricil Geldi” Yani, “İnsanlardan yahût da Çekirgelerden Bir Cemaât Geldi” Şeklinde Kullanmaktadırlar. Bu Kelimenin Çoğulu Ercül’dür Yoksa Allahû Teâlâ Cisimlere Ait Sıfatlardan Münezzehtir.

Bu Tefsîri Şâirin Şu Sözü Kuvvetlendirmektedir:

İnsanlar O’nun Kapısı Önünde Bölük-Bölük Çekirge Cemaâti ve Çekirge Yığını Gibi Görülür. Bir Günü, Fakirlerin (Yardım Alarak) Zenginlere Kavuşması, Bir Günü de Mahsul Toplamak İçin Yola Çıkarılan Kölelerindir.

Şiirdeki Deba Kelimesi, Uçmazdan Önce (Yerde Duran) Çekirgedir. Kezâ Bu Yorumu Rasül-i Ekrem Efendimizin Hadîs-i Şerifteki, “Cehennem Devamlı Olarak İçerisine İnsanlar Atılır Durur!” Sözü Kuvvetlendiriyor. Yani Cehennemin Zebânîleri, İnsanları Bir Gürûhtan Sonra Öbür Gürûhu Cehenneme Atmaları İçin O Arkaya Kalmışları Beklerler. Çünkü Zebânîler, Cehennemlikleri Muhakkak İsimleri ve Sıfatları ile Tanıyorlardır.

Abdullah İbn-i Mes’ûd Radiyallâhû Anh’ın Şöyle Dediği Rivâyet Edilmiştir; Cehennem İçerisinde Hiçbir Hücre, Hiçbir Zincir, Hiçbir Gürz ve Hiçbir Sanduka Yoktur ki, Muhakkak Üzerinde Sahibinin Adı Yazılı Olmasın!

İşte Cehennemin Zebânîlerinden Her Biri Sahibini Beklemektedir. Binâenaleyh Cehenneme Atılmak Üzere Her Biri Sahibine Teslim Edilip Hiç Kimse Kalmayınca Cehennem, “Yetişir, Yetişir!” Yani, “Kâfidir Kâfi! Yeter Derecede Dolmuşumdur!” Der. İşte O Vakit İçerisindekilerin Üzerlerine Doğru Cehennemin İki Tarafı Büzülerek Başlarına Kapanır.