Berzah Alemi Nedir

BERZAH ALEMİ

Ölüm Bir YOKLUK Değildir, Sonun Başlangıcı. Ölüm Ruhun Bedenden Ayrılmasının Adıdır. Yaşadığımız Alemden Kabir Alemine Yolculuktur. Ebedi Bir Hayatın Başlangıç Anıdır. Ruh, Azrail Aleyhisselam Vasıtasıyla "Berzah Alemi"ne Götürülür. Bu Alemde Göreceğimiz İlk Melek Azraildir. O, En Kıymetli Cevherimiz Olan Ruhumuzu Gönül Rahatlığıyla Teslim Edebileceğimiz Güvenilir Bir Emanetçidir.

Ölüm Anında, Ruh, Beden Hapsinden Kurtulur; Fakat Bütün Cıplak kalmaz. Çünkü, "Misali Bir Cesetle" Başka Bir Tabirle "Latif Bir Gılaf" ile Kuşatılmıştır.

Dünyada Kaldığı Sürece Bedene Bağlı Olan Ruh, Ölüm Sebebiyle Bir Derece Serbest Kalır. Bedendeyken Görmek İçin Göze, İsitmek İçin Kulağa, Düşünmek İçin Beyne Muhtaçken, Artık Bu Aletlerin Varlığına Gerek Duymadan Görür, İşitir, Düşünür Ve Bilir. Rüyada olduğu gibi?.

İman eden ve güzel işler yapanlar için, gelecek olan hayatın güzelliği, kendisini daha ölüm anında belli eder. Onun ruhunu teslim almaya gelenler, onun dostlarından başkası değildir. Şu kadar var ki, o dostları kendisi dünya gözüyle görmemiştir. İşte, ölüm anı, o meçhul dostlarla tanışma vaktidir:

Fussilet Suresi 30. Ayette Rabbimiz bu hadiseyi şöyle anlatır ;

“Rabbimiz Allah’tır” deyip de, sonra dosdoğru olanlara gelince, onların üzerine akın akın melekler iner ve derler ki: “Korkmayın, üzülmeyin, size va’dedilmekte olan Cennetle sevinin! Biz dünya hayatında da ahirette de sizin dostlarınızız. Çok bağışlayan ve çok merhametli olan Allah’tan bir ağırlama olarak, orada canlarınızın çektiği her şey var, istediğiniz her şey orada sizin için var.”



Melekler eceli gelmiş olan mümine güzel surette görünüp rifk ile, yumuşaklıkla muamele ederler. Ve müminin ruhuna: "Çık, ey güzel cesette bulunan doygun ruh. Hamdedici ve Allah'ın rahmetiyle, güzelliklerle müjdelenmiş olarak çık ve Rabbine kavuş." diye hitap ederler.

Berzah; kelime mânasıyla “perde”. Bu perdenin iki yüzü var; biri dünyaya bakıyor, diğeri âhirete. Berzah; bunlar arasındaki geçiş âlemi.

Allah Resulü’nün (asm.) bildirmesiyle; ehl-I iman için “Kabir Cennet bahçelerinden bir bahçe...” Dünya ile cennet arasında bir geçiş dönemi. Dünya bağlarından güzel, Cennet bostanlarından geri.

Yine kabir “Cehennem çukurlarından bir çukur...” Dünya azabından ileri, Cehennem ateşinden geri.

Yaşadığımız bu hikmet dünyasında çoğu şeyler bir tertip ile meydana geliyorlar. Biri diğerine sebep kılınıyor.

Meyve bir anda ve sebepsiz yaratılmıyor. Araya ağaç giriyor. Yaz bir anda gelmiyor, bir ilkbahar safhasından geçiliyor. Kış da bir anda ortalığı kaplamıyor. Arada bir sonbahar var.

Bebekler, dünyaya gelecek kıvama bir anda değil, dokuz ayda erişiyorlar. Ve ana rahmi, ruhlar âlemi ile dünya arasında bir köprü vazifesi görüyor.

Aynı şekilde, bu dünyadan göçen insanlar da ahiret âlemine bir anda varmıyorlar, “kabir âlemi” dediğimiz bir safhadan geçiyorlar. Ve bu âleme “berzah âlemi” deniliyor.

“Berzah,” iki âlem arasındaki geçiş safhası, iki belde arasındaki köprü demektir ve bu tabir, kabir âlemi için, mecaz olarak kullanılmıştır.

Yukarıda saydığımız bütün ara safhalar da birer berzahtırlar.

***

KÖPRÜ ÂLEM

Berzah, Cehennemin ilk karakolu, yahut Cennetin geçiş salonu. Ecdadımız o beldeye güzel bir isim koymuş: Kabristan.

Kabristan… Kabir ehlinin memleketi; Türkistan, Afganistan, Habeşistan gibi...

Kabristan: Mahşerden bir önceki şehir.

Dünyadaki ruh-beden beraberliğine o geçiş âleminde sanki bir mola veriliyor. Mahşer ile yeniden biraraya geliyorlar. İşte kabir âlemi bu iki beraberlik arasında bir köprü.

Yatağa girmemizle uykuya dalmamız arasında kısa bir süre geçer. Daha sonra rüyamızda eski dostlarımızla görüşürüz. Onlarla tam mânasıyla buluşmamız ise, ruhun bedenden ayrılmasıyla mümkün.

İşte berzah, ölümle diriliş arasındaki perde âlem.

Bu âlem, her mekâna ve zamana eşit mesafede. Dünyanın hangi bölgesinde ölürse ölsün, insan gözünü o âlemde açıyor.

O alemde, kimseye nereden, hangi makamdan geldin diye sorulmuyor... Sadece “Nasıl geldin?” deniliyor.

Cok güzel bir paylaşım.

Ayrıca aşağıdaki kurandaki bölümler de, bu paylaşımda anlatılanları destekliyor diye düşünüyorum.

6.60.O, geceleyin sizi ölü gibi kendinizden geçirip alan ve gündüzün kazandıklarınızı bilen, sonra da belirlenmiş eceliniz tamamlanıncaya kadar gündüzleri sizi tekrar diriltendir. Sonra dönüşünüz yalnız O’nadır. Sonra O, işlemekte olduklarınızı size haber verecektir..

39:42.Allah, insanların ruhlarını öldüklerinde, ölmeyenlerinkini de uykularında alır. Ölümüne hükmettiklerinin ruhlarını tutar, diğerlerini belli bir süreye kadar bırakır. Şüphesiz bunda düşünen bir toplum için elbette ibretler vardır.

7:46.İki taraf arasında bir perde, A’raf üzerinde de, her iki taraftakileri simalarından tanıyan kişiler vardır. Cennetliklere, “Selam olsun size!” diye seslenirler. Onlar henüz cennete girmemişlerdir ama bunu ummaktadırlar.

7:47. Gözleri cehennemlikler tarafına çevrildiği zaman, derler ki: “Ey Rabbimiz! Bizi zalimler topluluğu ile beraber bulundurma!”

14:48.O gün yer, başka bir yere, gökler de başka göklere dönüştürülür ve insanlar bir ve Kahhar olan Allah’ın huzuruna çıkarlar.

Ayrıca, Allahın mesajı kuran dikkatlice okununca herkesin dilindeki kıyamet gününun dünyanın yok olması değil , ve çoğunluğun zannettigi gibi kiyamete şahit olacak insanların sadece dünyanın sonunda yaşayan belli sayıdaki insan olmadığını anlıyoruz...

Kıyamet sözü kaynağı Kıyam yani dikilmekten gelmektedir.
Kıyamet bizlerin gelmiş geçmiş bütün insanların şahit olacağımız, dunyanin ve evrenin şuan anlayamayacagimiz başka bir formda tekrar yaratılacagi ve yaraticinin huzurunda kıyamda duracağımiz, perdenin kalktığı, meleklerin iyiliğin kötülüğün açık edikidgi, Allahın varlığın inkar edilemeyeceği, cennet ve cehennemin görünür yapıldığı, cenneti görerek ve bunu umarak, cehennemi görüp bundan endişeye ve korkuya kapılarak, dünya ile kıyasla uzun yillar geçirip hesap sonucunun ve akıbetlerimizin ne olacağını bekleyecegimiz, belki de bilemeyecegimiz başka geçim kaynakları oraya has zorluk ve kolaylıklarin olduğu ebedi hayat öncesi bir ara yaşam... yeniden diriliş, Allahın huzurunda bekleyiş günü.

Dünya gurbetindeyiz!

Sevmeye en layık olanlar da, en güzel sevenler de göçüp gitmişler ve hâlâ da gidiyorlar. Geride öksüz ve yetim kalan, şaşkın bakışların kısır döngüsünde bekleşen güçsüzleriz...

Ölüm yokluk değil biliriz!

Aşa ekmeği nasıl banıyorsa nefis, ölümün de tadına öyle bakar bir gün, biliriz. Yine de başımıza bela bir zikrin halkasında cezbe halindeyiz;

Dünya, dünya, dünya...

Allah deme vakti ne zaman gelir, üflenecek kaçıncı sûra ertelenir bilmem...

Kaçıncı maskede yorulur, kaçıncı aynada usanır, kaçıncı lokmada durur bu Âdiyât?..

Bilmem!

Kıyamete kadar berzah yani koridorda beklenilecek Allahu alem

Bende berzah alemi hakkında bir konu açacağım

__________________
Insanın dostuda düşmanıda kendisidir