Hz Davut A.S. Hayat Hikayesi

[Havasokulu]

Hz. Musa'dan sonra, Hz. Yuşa peygamber olmuştu.
İsrailoğulları'nı çölden çıkardıktan sonra Şeria nehrinin yanına kadar getirmiş oradanda. Eriha şehrini kuşatmıştı.

Eriha'yı savaşarak ele geçirdikten sonra mukaddes topraklara kavuşmuşlardı.
Hz. Yuşadan sonra Israiloğullarında Hakimler devri başlamıştı. Bu devirde İsrailoğullan'nın başına Amalikalıların acımasız hükümdarı Calut bela olmuştu.

Oldukça gaddar olan bu dev cüsseli Calut, İsrailoğullarına sürekli baskı yapıyor, onları devamlı zor durumda bırakıyordu. Üstelik İsrailoğullan için manevi önem taşıyan Tabutu'da ele geçirmişlerdi. Şimdide mukaddes toprakları kaybetme tehlikesi ile karşı kärşıya bulunuyorlardı.


Sonunda kendilerine yeni bir önder yeni bir kumandan aramaya başladılar. Bu nedenle Hz. IsmaiTin yanına gittiler ve şöyle dediler;
- "Bize bir lider gerekmektedin O lider ne derse biz onu yaparız."


Hz. Ismail liderlik için Talüt'u seçti. Ama Talüt'un malı, mülkü olmadığından İsrailoğulları ona itiraz ettiler.
Aradan günler geçti. Amälika kavmi, İsrailoğullan için
kutsal sayılan Tabüt'un çevresine pislemeye başladılar. Bunu duyan İsrailogulları oldukça üzülüyorlardı.


Daha sonra Yüce Allah'ın bir mucizesi gerçekleşti. Tabut'un çevresine pisleyen amansız bir hastalığa yakalanıyordu. Bunun üzerine Calüt Tabüt'u iki öküzün üstüne koyarak çöle yolladı. Oküzler Tabut'u doğruca Talüt'un evine getirmişlerdi.


Bu mucize karşısında İsrailogullan Talut'un liderligini
kabul etmek zorunda kalmıştı.
O günden sonra savaş hazırlıkları yapıldı. İsrailoğulları savaş için hazırlandıktan sonra yola koyuldular. Sıcak çöllerde uzun süre yol aldılar. Dinlenmek için bir dağm eteğinde durdular. Talut askerlerine şöyle seslendi;


- "İsrailogulları! Bu dağı geçince bir nehir göreceksiniz. Nehri geçer geçmez savaş başlayacaktır.
Ancak Yüce Allah sizi bu nehirde imtihan edecektir. Kimse bu sudan içmesin, yoksa savaşma gücünüzü yitirirsiniz. Sadece serinlemek için bir avuç suya izin vardır."


İsrailoğullan dağı aştılar ve nehire vardılar. Ancak pek çoğu Talüt'un dediklerini unutmuştu. Çok az kimse suyu içmemişti. Suyu içenlerin savaşma gücü kalmamıştı. Hepsi suyun kenarında yığılıp kaldılar.
Talüt çok az askeri ile karşıya geçmişti, Calüt'un ordusu daha nüfuslu, ath ve silahlı idi.


Savaş başlamış ortalık bir anda çığhklar ve at sesleriyle
inler olrnuştu. r
Savaş iyice hızını arhrmıştı ki, Calüt meydanın ortasına
çıkarak kendisi ile teke tek dövüşecek bir asker istedi.
Calüt iri yan oldugu için herkes ondan korkuyordu. Az
sonra bir ses duyuldu;

- "Ey Calut seninle ben dövüşecegim."
Bu cevabı veren Hz. Davud idi. Hz. Davud genç idi çobanhk yapıyordu ve oldukça iyi sapan atardı. Calüt, Hz. Davud'u karşısında görünce onunla alay etmeye başladı. Çünkü onu önemsemiyordu. Calut atı ile Hz. Davud'un üzerine hızlı gelmeye başladı.


Hz. Davud'un elinde bir bıçak ile sapandan başka birşey yoktu. Calüt iyice yaklaşınca Hz. Davud elindeki sapan ile onu avladı. Calüt atından düşmüştü. Daha sonra Hz. davud hızla atılıp elindeki bıçak ile Calüt'u öldürdü. İsrailoğullan savaşı bir avuç insan ile kazanmışlardı.


Sonraki zamanlarda Talüt kızını Hz. Davud ile evlendirdi. Talüt öldükten sonra yerine Hz. Davud geçti. Hz. Davud hükümdar olarak ç'ahştıktan bir müddet sonra peygamber oldu. Böylece Hz. Davud hem peygamber hem'de padişah olan ilk insan olmuştu.


Devletinin parasını yememek için demirden zırh yapıp satmaya başladı. O artık geçimini böyle sağlıyordu. Hz. Davud'a dört büyük kitaptan biri olan Zebur gönderildi. Hz. Davud, Zebur'u her zaman okurdu. Herkes onu dinlerdi. Sesi çok güzeldi. O yüzden dinleyenler çok etkilenirdi.


Hz. Davud tsrailogullan'nı refaha kavuşturnıuştu. "^ Ancak İsrailogulları tekrar azmıştı. Yeniden doğru yoldan çıkmaya başladılar.
Hz. Davud vfefatına kadar İsrailoğullarına Yüce Allah'ın vahiylerini anlatmaya devam etti.
Alıntıdır

[Havasokulu]

Israiloğulları Şam ve Filistin civarlannda dağınık
vaziyette oniki kabile halinde yaşıyorlardı. Bu kabileler Hz. Yakub'un oniki oğlundan çoğalmışlardı.

Zarnan geçtikçe israilogullan tekrar döğru yqldan çıktüar. Allah'ta onların başına zalim bir hükümdar verdi. O sıralarda Ba'lbek şehrinde Lacib isimli bir hükümdar vardı.

Lacib'in Erbil adında bir karısı vardı. Lacib'in şehirden aynldığı günler karısı Erbil onun yerine bakardı. O da kocası gibi ata biner ve onun gibi emir verirdi.

Bu kadın aynı zamanda peygamber düşmanıydı.
Ba'l isimli puta tapıyorlardı. Bu nedenle Yüce Allah onlara Hz. İlyas'ı peygamber olarak gönderdi.
Hz. İlyas Ba'lbek'te doğmuştu. Peygamberlik vazifesi verilince Hz. İlyas, Yüce Allah'ın emri ile peygamberliğini kavmine açıkladı.

Halkın çogu Hz. İlyas'a inansada hükümdarın korkusundan imana gelmiyorlardı.
Hz. İlyas onlara şöyle seslendi;


- "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız? O en güzeli yaratandır. Ey Ba'lbek halkı Alemlerin yaratıcısı olan Yüce Allah'ı bırakıp da Ba'l putuna mı tapacaksınız? Biliniz ki hepiniz yanlış yolu takip ediyorsunuz."



Ancak Israiloğullan Hz. İlyas'ı dinlemediler. Onu yalanladılar. Sonunda Hz. İlyas'ı memleketten sürgün ettiler.


Bunun üzerine Yüce Allah'ta Ba'lbek şehrine felaketler
gönderdi.
Yağmur yağmaz oldu. Hayvanların hepsi öldü. Büyük bir kurakhk başladı. Kuraklık Ba'lbek'e kıtlık getirdi.


Bu kurakhk yıllarında Hz. İlyas Ba'lbek'te gizlice
"T'
dolaşıyor, kendine inanan fakirleri ziyaret ediyordu.'
Allah Hz. İlyas'ın ugradıgı evlere bereket bolluk gönderiyordu. Bu bir mucizeydi.


Ba'lbek Hükümdannın o kadar mücevheri olmasma rağmen o bile açlık ile karşı karşıyaydı.
İsrailoğulları bu belanın geliş nedenini Hz. llyas'ı şehirden kovmalan neticesine bağladılar.



Bunun üzerine her yerde Hz. llyas'ı aradılar. En sonunda Hz. llyas'ı bulup şehire getirdiler. Yaptıklarından pişman olduklarını anlattılar.
Hz. İlyas da onlardan tövbe etmelerini istedi. Daha sonra Hz. İlyas Allah'a düa etti.


Duasında Allah'tan yagmur cfiledi. Yüce Allah ta onun
duasını kabul etti. Yeniden her taraf yemyeşil olmuştu.
İsrailoğullan sıkıntılı günlerinden kurtulmuşlardı. Ancak kısa sürmediki yine nankörlük yaptılar ve yoldan çıktılar.


Hz. İlyas'ı tekrar dinlemiyorlardı. Hepsi günahkar olmuştu.
Hz. İlyas ne kadar uğraşsada boşunaydı. İlyas Aleyhisseläm İsrailoğullarının doğru yola gelmeyeceğini iyice anlamıştı. Çok üzülüyordu.

Onlardan ayrılmak için Yüce Allah'tan izin istedi. Allah'ta o kavimden aynlmasına ve başka bir tarafa gitmesine izin verdi.
Alıntıdır

[MEK]

Cennette hz davuddan kuranı kerim dinlemek bizlerede nasip olur inşaallah

[Lil bin Ali]

hz ismail o zamanda yasıyor muymus