Allah'ın vermesine sebepler mâni değildir.

[Arifyldrm]

Zekeriya Meryem’in hücresine her girdiğinde onun yanında bir yiyecek görüyordu. “Ey Meryem, bu sana nereden geldi?” diye sordu. Meryem, “O, Allah’ın yanından geldi. Şüphe yok ki Allah dilediği kimseye hesapsız bir şekilde rızık verir” dedi.

İşte tam da o esnada Zekeriya Rabbine dua etti. Dedi ki: “Rabbim, bana da kendi katından salih ve sağlıklı bir çocuk nasip et! Hiç şüphesiz sen, duaları işitensin!”

Âl-i İmran Sûresi 37-38.

Açıklama:

Hz. Zekeriya, Meryem’in yanında hesapsız yani herhangi bir sebebe bağlı olmadan rızıkların geldiği görünce, kendisine bir evlat verilmesi için maddi sebeplerin gerçek sebep olmadığını anladı. Zira o ve eşi yıllarca bir çocuk sahibi olmak için dua etmişlerdi. Yaşlanınca çocuk sahibi olmanın sebeplerinin de kapandığını düşündüler.

Ama Allah sebeplerin müsebbibidir. Sebepsiz de nimet ve rızık verebilir. Nitekim onlara Zekeriya’nın yaşlı ve eşinin kısır olmasına rağmen Yahya isimli bir çocuk bahşetti.

Allah dilediğine dilediği şekilde sebebe binaen veya sebepsiz bir şekilde verir.

Rabbim evlat hasreti çeken kardeşlerimize kendi lütfundan sağlıklı, sıhhatli, edepli, manevî değerlerine bağlı, iffetli, zeki, çalışkan, uysal, sevecen, güleç, temiz, edip kız ve erkek çocuklar nasip eylesin!