Havas Okulu - Duaya Allah Teala'ya Hamd Ve Peygambere Salât Getirmekle Başlamak

Fedâle b. Ubeyd'den (Radıyallahu Anh) rivayet edildiğine göre,
demiştir ki: Resûlüllah Sallallahu Aleyhi ve Sellem, namazında duâ eden
bir adamın, Allah'a hamd ve Peygambere Salât getirmediğim işitti. Bunun
üzerine Resûlüllah Sallallahu Aleyhi ve Sellem: "Bu adam acele etti"
buyurdu ve sonra onu yahud başkasını yanına çağırıp şöyle dedi: "Sizden
biriniz namaz kılınca, önce yüce Rabbine hamd ve sena ile başlasın,sonra
Peygambere (Sallallâhu Aleyhi ve Sellem) salât getirsin. Bundan sonra
dilediği duayı yapsın.”

Ömer ibni'l-Hattab'dan (Radıyallahu Anh) rivayet edildiğine göre
şöyle demiştir:
"Peygamberine (Sallallâhu Aleyhi ve Sellem) Salât olunmadıkça, duâ,
yerle gök arasında durdurulur. Ondan hiç bir şey göğe yükselmez (Allah'ın
kabulüne arzolunmaz). Salât getirildikten sonra kabule mazhar olur).

"Ben de derim ki, duanın başında Allah'a hamd ve sena, sonra da
Peygambere salât getirmenin müstahab olduğunda âlimler birleşmişlerdir.
Yine bunlarla dua bitirilir. Buna dair nakledilen rivayet ve haberler çoktur
ve bilinen şeylerdir.

Ashab Ve Diğer Mü'minlere Rahmet Dilemek

Ashaba, tabiîn'e ve bunlardan sonra gelen âlimlere, abidlere ve diğer
hayırlı kimselere: Radıyailahu Anh (Allah ondan razı olsun), yahud Rahimehullah (Allah ona rahmet etsin) demek müstahab olduğu gibi, buna
benzer sözler de söylenebilir

Bununla beraber alimlerden biri demiştir ki, "Radıyallahu Anh" sözü
ashaba mahsustur, bunlardan başkası için "Rahimehullah" denilir ancak.
Fakat bu söze uyulmaz ve dediği gibi değildir. Çoğunluğun üzerinde
bulunduğu hüküm, bu şekilde kullanışın müstahab olduğudur. Yoksa ademi
cevaz iddia edilemez. Bunun delilleri sayılamayacak kadar çoktur.

Eğer anılan sahabi, bir sahabinin oğlu ise: "İbni Ömer, îbni Abbas, İbni
Zübeyr, İbni Cafer, Üsâme ibni Zeyd ve bunlar benzeri, duâ her ikisine ait
olsun diye, Radıyalîâhu anhümâ (Allah her ikisinden razı olsun), denilir.