İçinde biriken milyon tane şeyi nerede, hangi sırayla ve kime söyleyeceğini bilemediği için kendini ölmeden suskunluk mezarına gömenler var.

Konuşup dururken bir kelimeye, o kelimenin geriye doğru uzanan bir dolu hikayesine, çağrışımlarına, izlerine takılıp kalan, o kelimeden sonra tek bir adım daha atamayanlar var.

Birilerine bir şeyler söyleyedururken kendi sesinin yankılarına kapılan, o andan itibaren başka her şeye sağırlaşan, etrafındakileri unutan, o yankıların peşinde kaybolup gidenler var.

Kendi sözlerinin ağırlığını taşımaya mecal yetiremeyenler var.

Suskunluğunu herkesin kulak zarını patlatacak kadar gürültülü hale getirenler var.

Hayatının bütün üşüyen yerlerini sadece birkaç kelimeyle örtüp ısıtabilenler var.

Anlamlarla kendine bir evren kuran, kelimeleri tek tek gözden çıkaran, tedavülden kaldıranlar var.

Her bildiğini söyleme, her söylediğini bil

Acıyı unut. Ya kazanırsın ya da ölürsün.

doğustan alnıma yazılan dertsin, sevmezsem katlanmak azap olurdu ...

Sor gücün sormaya yetiyorsa, var mıymış gönlümü bin parçaya böldüğünün bir sebebi...

siz ellerimi kanlı görünce katil sandınız beni
lakin sırtımdaki bıçakları çıkarırken kesildi ellerim

"Hiçbir şey bilmesekte en iyi bildiğimiz şey Haddimizi bilmektir.".. rose1

Sana hep ninni söyler güvendiğin beş duyu, zihnin beşik sallayıp der: ‘Mışıl mışıl uyu’

İnsan geciktirebilir, insan engelleyebilir, insan yolu tıkayabilir fakat insan planın gerçekleşmesine engel olamaz.

Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur. Düşmem dersin düşersin, şaşmam dersin şaşarsın. Öldüm der durur, yine de yaşarsın.