Dön istersen!
 

Habis ruhlar başucumda pusuda, göz kapaklarım korkudan kilitli, zehirli dilleri dokunmadan tenime, dön istersen!

Dön ki kaçmalarım bitsin artık. Hangi kapıya koşsam ya necis banka koridorlarına, ya cazibeli bakışlara ya da vebali ağır tercihlerin kucağına açılıyor.
Secde izleri siliniyor alnımdan sen dönmedikçe, Sen gittikçe.

Dön, ah, dön istersen!

Üzerime devriliyor sensiz her cümle, öznesiz kalıyorum tonlarca yüklemle. Daha fazla ezilmeden yokluğunun gurbetinde, dön istersen!

Lütfen dön!

Her vakitte bir tokat iner yüzüme, kıble ne yana düşer, kaç derece sapar yönüm, nereye dönüktür yüzüm? Sensiz bilemem...

Sorular saklanır nefsimin yığınakları ardında, cevapları bulamam Sen dönmezsen, dön istersen!

Bir ömür gaflette tutacak kadar efsunlu bu şarkılar, bu ekranlar, bu sokaklar, adını elimden alıyorlar kulak verdikçe ve aklım başımdan gitmeye hevesli her notada, dön istersen.

N'olursun dön!..

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Bu kadar icten yalvarmaya donmez mi hic? Döner elbet

Dön istersen, diye çağırıp
durduğum, içimde büyüttüğüm ve zaman zaman gitmiş gibi hissettiğim maneviyatımdır. Bakışımın bulanıklaştığı
zamanların intizarıdır bu. İnsan en çok kendine hasret çekmeli, bin bir zorlukla, emekle büyüttüğü mana alemini elinde tutmaya çalışmalı. "Dön istersen" bir
çaresizlik yakarışı... Nefis ve şeytanın güçlü olduğu zamanların çaresizliğinde manevi tarafıma duyulan özlemin itirafı...

Dönmek için, yığın yığın birikmiş nefsin arzularini terbiye,muhafaza ederek pişmanliktan rahat döneriz.

.
.
Uzaklardan çok uzaklardan
Bir keman sesi yükseliyordu
Yalnızlık yüklüydü her notada
Anladım bir ben yanlız değildim dünyada

Bilemezler yalnız yaşamayanlar
Yalnızlık ne demekti
Dört duvar arasına sıkışmak
Bilemezler nasıldır duvarlarla konuşmak...


.