Benim bir dostum vardı. Hem iyi hem kötü gün dostu idi. Birbirimizin açığını kapatır, eksiğini doldururduk. Lakin o "dost" dediğimin hem itikadı sağlam değildi hem de yaptığımız işler iş değildi. Artık çok ağrıma gitmeye başladı yaptığımız bazı işler. Hep ağrıma gidiyordu da son zamanlarda iyice sapıtıyorduk. Adam dini konuları düşünmüyor, sağdan soldan duyduğunu doğru sanıyordu. Emri bil maruf yapıyorum olmuyor, yaptığı pisliğe beni de içine çekiyordu. Bir gün canıma tak etti görüşmeyi kestim. Kafam rahatladı, Başıma gelen belalar azaldı. Sanki havas uygulaması yapmışım, üstümde vefk varmış da ağırlığımı hafifletmiş gibiydi. Kimin yanında olduğunun çok önemli olduğunu ve dostun önemini iyi anladım. Böyle olacaksa hiç olmasın.
|
06.11.25, 21:35
Ağaç şeklinde
