124 defa mülk suresi 14.ayeti okuyan var mı

Ömrünüzün ne kadar kaldığını bilmek size ne gibi fayda getirecek. Insanlar ne kadar yaşayacaklarını bilselerdi ya da her an ölüm anını düşünselerdi herhalde insanlık olarak bu noktaya gelemezdik. Dahası bir hikaye vardır bilir misiniz bilmem. hayvanların dilini ısrarla öğrenmek isteyen adam. Yine de belki bakışınızı değiştirirseniz diye aşağıya paylaşıyorum. Bir gün adamın biri Hz. Musa (a.s.)'ya gelip:
- "Ya Musa ne olur dua et de ben hayvanların dilinden anlayayım ve bundan kendime hisseler çıkartarak daha iyi bir insan olayım." demiş.
Hz. Musa (a.s.):
- "Yürü işine git, kaldıramayacağın bir yükün altına girmeye çalışma, bu halin senin için daha hayırlıdır." Demişse de adam dinlemeyip ısrarla:
- "Ya Musa ne olur hiç değilse kapımda yatan köpekle horozun dilini anlayayım." demiş.
Musa (a.s.) her ne kadar bundan vazgeçmesi için çalıştıysa da adam ısrar etmiş. Bunun üzerine Musa (a.s.) ona dua etmiş. Adam sevinerek evine dönmüş. Ertesi sabah hizmetçisi sofrayı kurarken bir parça ekmek fırlayıp düşmüş. Horoz koşarak bunu kapınca Köpek buna kızarak:
- "Be horoz bu yaptığın doğru mu? Sen buğday da yiyebilirsin arpa da. Mısır da yiyebilirsin, küçük taneleri de. Bense ekmekten başka bir şey yiyemem, neden benim rızkımı kapıyorsun?"
Horoz cevap vermiş:
- "Haklısın fakat hiç tasalanma yarın bizim efendinin eşeği ölecek, sen de böylece karnını iyice doyuracaksın.geçmişti uyan adam hemen eşeği pazara götürerek satmış.
Ertesi sabah da bakalım köpekle horoz ne konuşacaklar diye onların yanına gelmiş.
Köpek horoza sitem ediyor:
- "Yahu horoz hani eşek ölecekti, biz de karnımızı doyuracaktık." diyordun.
Horoz:
- "Eşek ölmeye öldü lakin başka yerde. Çünkü sahibim onu sattı. Fakat hiç merak etme yarın at ölecek, o zaman da daha büyük bir ziyafete konacaksın."
Bunu duyan adam hemen ahıra koşmuş, atı aldığı gibi pazara götürüp satmış. Sevinerek evine dönerken:
- "Bu hayvanların dilini öğrenmem çok iyi oldu. Böylece zarardan kurtuldum." diye düşünüyormuş.
Ertesi sabah yine acaba ne konuşacaklar diye köpekle horozun yanına gitmiş. Köpek yine horoza sitem ediyor, duruyordu:
- "Yahu horoz bu sefer de dediğin olmadı, yoksa sen de mi yalana başladın."
Horoz:
- "Hayır ben yalan söylemedim at ölecekti lakin sahibimiz onu da sattı. Fakat merak etme, yarın sahibimizin çok değerli kölesi ölecek o zaman onun hayrına yemekler, helvalar verilecek hepimiz doyacağız."
Bunu duyan adam o gün hiç beklemeden, kölesini götürüp satmış.
- "Bu horozla köpeğin dilini öğrenmem iyi oldu. Böylece birçok zarardan kurtuldum." diye düşünerek sevinmiş ve ertesi gün yine köpekle horozun yanına koşmuş. İkisi yine konuşuyorlarmış. Köpek bu sefer çok kızgın:
- "Yalancı horoz, hani köle ölecek, bu sayede karnımız doyacaktı, günlerden beri yalanlarınla avutuyorsun, bu sana yakışır mı?"
Horoz:
- "Ben yalancı değilim ve yalan söylemem, diye başlamış. Köle öldü fakat burada değil, başka yerde. Çünkü sahibimiz onu sattı. Fakat hiç iyi etmedi. Çünkü bu sefer sıra kendine geldi. Zira ilkin kaza, bela eşeğe gelecek, böylece sahibimiz beladan-kazadan kurtulmuş olacaktı. Eşeği satınca, onun yerine ata geldi, atı da satınca, köleye geldi. Köleyi de satınca bela ona gelecek. Sıra onda, yarın sahibimiz ölecek, o sayede hepimiz doyacağız." demiş
Bunu duyan adam ah vah edip başına vurmuş fakat iş işten geçmişti.

Güzel bir kıssa Mesnevinin 3.cildinde mevcut.

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...

Evet öyle.

Nacizane fikrim isteklerde makul olmak gerekir diye düşünüyorum