Sen böyle değildin. Niye bu kadar tahammülsüz ve sinirli oldun? N'oluyor sana?

Hayir ola guzel abim sen boyle degildin neyin var no olduda sabrinin son tasini yasarsin hayattan koparcasina ucurumun dibinde beklersin iyilik icin cirpinan kalbin nefsine karsi yenilgiyemi uğruyor yoksa derdini anlatmayan derman bulamaz mis soyle bakalim guzel abim seni senden alan nedir belki bir çift sozumuz olur🙂

Vay,ne güzel kafiyeli metin böyle

Keske her kafiyede biteydi insan her gördüğünü hak olarak gururse iste ozaman yanilgaya düşer olamyani gordugunu dusunmek insani amansiz bir yola surukler seni sen yapani kalbinde ararsan kendini hakikatte bulursun forumda sacman seyler dönüyor her gelen dahada kotu oluyor mabevi olarak eskiden burasi boyle degildi orumcek agi gibiher yeri sarmis bu sacmalik forumun çoğunluğu musallt altinda nerdeyse

Dediklerinde haklısın. Neler oluyor anlamıyorum.

Forumda eski üyeler olsa bence çok farklı olurdu , bütün bilgili kişiler gitmiş ve gidiyor...

Kendini alim sananlar var olduğu surece her gecen gun azalmalar olacaktır ben ki bomboş bir insanken dahi forumdaki konulara yapilan yorumlara bakinca yazmak istemiyorum cunku hepsi herseyi cok iyi biliyor

Şer her zaman yenilgiye mahkum olandır ama insada sabir gereklidir hakikate sarilmak gerekir

Başka nedenlerde vardır bence
Bizler boşuz ama ilmin içinde olanlarda gidiyor

Üzerimdekilerden kurtulamadım onlar beni böyle yapıyor. Bazen kardeşim bir laf söylüyor çok küçük bir şey , kardeşime saldırıyorum.
Masaya boş bir şişe koyayım o şişe aşşaya düştümü sinir krizi geçiriyorum duvarları yumrukluyorum.
Anormal derecede tepkiler veriyorum.
Eskiden öyle sabırlıydımki biri bir laf söylerdi yada bir yalan atardı ona bile tahammül eder tartışmaya girmezdim.
Şimdi direk dövüyorum.
Saldırganlık var bende.

Hacı kardeşim üzerimde bir musallat var ve kimse alamıyorum.
Musallat benim ayarlarımla oynuyor .
Devamlı günaha sürüklüyor.
Durduk yere aklıma büyü terkibleri geliyor.
Ararştırıyorum bilmem kimin el yazma eserlerinde eski kaynaklarda çıkıyor.
Bu nasıl tesadüf böyle.
Saldırganlaştım. Tahammülüm kalmadı. Hırslandım dünya malından nefret eden ben şimdi en lüks arabalara binme çabasına giriyorum. Biniyorumda ama yetmiyor.
Doymuyor hırsım bitmiyor bir türlü.
Geceleri karanlık odada oturuyorum enteresan bir şekilde canım istiyor.
Oda zifiri karanlık boş boş oturuyorum.
Ne bir televizyon izliyorum ne telefon.
İrademe girmeye çalıştıklarını resmen hissediyorum.
Sanki bir an kendimi kaybetsem ölene kadar toparlanamayacakmış gibi hissediyorum.
Ben çocukluğumdan beri belki 2-3 kere güzel rüya görmüşümdür. Hep birilerinden kaçıyorum ya mezarlığa yada yıkık evelere giriyorum.
Hep böyle rüyalar görüyorum.
Bende psikoloji artık yok diyebiliriz.
Kendi kendime aşırı konuşuyorum ve tahammülüm olmadığı için tüm arkadaşlarımla kavgalıyım. Hepsindede ben suçluyum ama gelde o an bana anlat.
Neyse anlat dedin diye anlattım kafa şişirmek istemezdim kusura bakma.