Allah(c.c)'ın duyguları var mı?
 

Yuh bu nasıl bir soru böyle.
Duygu ve his yaratılmışa mahsustur.
Yaratılmışın beyniyle algısıyla alakalı bir durum.
Rabbimiz gülmez ağlamaz üzülmez sevinmez sümme haşa. Yinede sadekallahul azim .

Kızgınlık öfkeden hesap ve gazap çıkar.
Rabbimiz yaratılana duygu verir rabbimizin duygusu yoktur. Yaptığımız bir şey hoşuna gider o ayrı yada kızar kızmadan kastımda hoşnut olmaz. Rabbimizi bir kul güldüremez üzemez sinirlendiremez. Misal ebu leheb.
Onun için ayet indi tebbet suresi.
Allah ona sinirlendiği için tebbet suresiyle kesin bir hükümle iman etmeyeceğini bildirmedi.
O artık yaptıkları nedeniyle gazabı hak ettiği islamı hak etmediği için lanetlendi.
Misal yahudiler. Rabbimizin kendilerine ettiği merhameti artık hak etmedikleri artık merhameti hak etmedikleri için lanetlendiler.
Allah azazile bile kızmamıştır ki bu kurandaki kelam ve usluptanda anlaşılıyor. Merhametin ve affın hak edilmemesini kast ediyorum fili anlamda sinirlenmez ama sinirin kelime manası kullanıldığı yere göre tahammülün sonudur sert bir karşılık vermedir. Allah şeytana bile fiili manada sinirlenmez eğer ufacık bir şey sinirlense yerle gök arasında hiç bir canlı bırakmazdı.
Peygamberimizin uhud savaşıydı galiba yaralandığı zaman Allah Cebrail’e (yetiş eğer resulümün kanı yere akarsa izzet ve celalime yemin olsunki ne yerde nede gökte tek bir canlı bırakmayacağım) demiştir.
Rabbimiz o zaman bile fiili anlamda sinirlenmemiştir. Yani aslında şöyle desek daha doğru olur biz rabbimizin bildiklerini bilemeyiz anlayamayız bizim GB ler yetmez anlamaya.

Açıklamayı çok güzel yapmışsın eline sağlık.
Aynen öyle diyeceğiz .

“Merhamet/rahmet etmek” sözlüklerde “acıyarak ve severek korumak, şefkat göstermek” anlamına gelir. Allah için kullanıldığında ise “hak edip etmediğine bakmaksızın lütfetmek, ikramda bulunmak” demektir. Kur’an’da 114 yerde geçen rahmet kelimesi 92 yerde Allah’a nisbet edilerek kullanılmıştır. İlahi nimetlerin hepsi aslında rahmetin bir yansıması olarak tarif edilmiştir (İbrahim süresi ayet 34; Nahl süresi ayet 18). Allah’ın rahmetinin içeriği hakkında iman ve İslam ile şereflendirmek, peygamber göndermek, Kur’an’ı bahşetmek, affetmek, cennetle ödüllendirmek, yağmur yağdırmak, rızık vermek gibi lütuflar sıralanmıştır. Bu kuşatıcı rahmet anlayışı Allah’ın bütün fiillerinde ana kavramdır. Nitekim Kur’an’da ilahi rahmetin her şeyi kuşattığı ifade edilirken Allah’ın merhamet etmeyi kendisi için zorunlu kıldığı belirtilmektedir. Bu çarpıcı ifade bir anlamda Allah’ın merhamet etmeyi ilke edindiği şeklinde de anlaşılabilir (Enam suresi ayetler 12,54; Araf süresi ayet 156; Mümin süresi ayet 7). Manası Allah’a, sözleri Peygamberimize (s.a.s.) ait bir kudsi hadiste “Benim rahmetim gazabımı aşmıştır” buyrulmaktadır (Buhari, “Bedul-halk”, 1; “Tevhid”, 55; Müslim, “Tevbe”, 14-16). Bu sebeple olmalı Allah’ın vadettiği nimet ve ihsandan asla vazgeçmeyeceği ifade edilirken vereceği cezayı affedebileceği her daim vurgulanmaktadır.
Allah Teala’nın esmasının ağırlıklı olarak rahmet ve merhamet eksenli isimlerden oluşması bu anlamda şaşırtıcı değildir. Zira Allah ile insan ilişkisinde asıl olan rahmet ve merhamet, arızi ve geçici olan ise gazap ve cezadır. Örneğin Allah’ın Müntakim (intikam alan), Kahhar (kahreden) gibi ceza verici yönünü ifade eden isimleri bile aslında Allah’ın rahmetinin bir gereğidir. Zira suçlulara gereken cezanın verilmemesi mazlumlara haksızlık etmek anlamına gelecektir. Onlara gösterilen rahmetin gereği zalimleri cezalandırmaktır.

Eyvallah, saolasın.
Bilgilendirme için teşekkür ederim.

Son defa kendimi açıklamak istiyorum. "Sevmek, öfkelenmek" gibi kavramlara "duygu" dendiği için böyle bir soru sorma gereği duymuştum. Yoksa kendi cürmümden Allah'a sığınırım. Allah'a noksanlık atfetmekten Allah'a sığınırım.

Duygular zaman..beden ve etkilenmeyle ilgilidir..bu nedenle yaratılmışlara mahsustur... Allah(c.c) ezeli ve ebedîdir..mahlukatın özelliklerinden münezzehtir. Kur’an ve hadislerde Allah sevinir.. gazap eder.. rahmet eder gibi ifadeler vardır.. fakat bunlar insan duygularına benzemez..O’nun fiillerinin tecellisidir.