Çocuğumun Olumsuz Davranışları

Herkese hayırlı geceler. 37 aylık bir kız çocuğum var. Son üç haftadır öfke nöbetleri ve ağlama krizleri geçiriyor. Öfke nöbetleri yarım saat ile 1 saat arasında değişiyor. Bu nöbetler olduğu esnada ağlıyor ve üzerini çıkarıyor. Tamamen çıplak kalıyor. Üzerini giymek istemiyor. Gün içinde neredeyse tamamen çıplak geziyor. Uyurken üzerini giydirsek bile uyandığı anda herşeyi çıkarıyor. Kriz anında anneyi ve babayı sevmediğini söylüyor. Annesi için "kötüsün" diyor. Babası ve annesi için “gidin”, "seni sevmiyorum" diyor. Odadan ya da evden uzaklaşarak gitmemizi talep ediyor. Bunu yaptıktan 3-5 saniye sonra hemen pişman oluyor. Bu defa yanımıza koşarak geliyor. Ardından “üzülme, ağlama” ifadelerini kullanıp bizlere sarılıyor. Sarılsa bile duygusu tekrar olumsuza dönüyor. Ebeveynlerden uzaklaşıyor.
Kriz anındaki davranışların çoğunlukla bir sebebi bile olmuyor. Bazen gece ya da sabah uyanır uyanmaz başlıyor.
Kriz başlamadan ya da kriz anında gel gitler yaşıyor. Mesela su istiyor ancak az sonra içmiyor. Ya da dışarıya çıkma teklifini kabul ediyor, birkaç saniye sonra vazgeçiyor.
- Özellikle annesine; “orada durma, şurada dur”, “elini böyle uzatma”, “ayakta dur, bekle”, “ayakların bu halıdan çıkmasın”, “-kendince bir yer tespit edip- orada kal” tarzında söylemlerde bulunuyor. Annesi bunu bozduğunda daha çok sinirleniyor.
- Babasına “odadan git”, “sevmiyorum”, “evden git”, “salona git” şeklinde kendisinden uzaklaştırıcı söylemlerde bulunuyor. Baba uzaklaştığında yine ağlayarak 3-5 saniye sonra “babacığım gitme”, “seni çok özledim”, “oynayacaktık” tarzında ifadelerde bulunuyor.
- Bu süreçte normalde sevdiği, yapmaktan keyif aldığı tüm etkinlikleri teklif ettiğimizde olumsuz cevap veriyor. Hiçbir surette hiçbir dışarı etkinliği yapmak istemiyor. Tam ikna oldu derken son anda bir bahane ile vazgeçiyor. Ya da bahane üretmeden sessiz kalmayı tercih ediyor.
- Bu satırları yazmadan 1 saat önce bahsettiğim şeyleri yine yaşadık. Artık dayanacak gücümüz kalmadı. Bu davranışları 6 ay kadar önce de yapmıştı. 6 ay önceki hadiselerde tuvalet ya da banyo aralıklarında uzanıp ağlıyordu. O zamanlar çıplak kalma isteği yoktu.
- Her gece dua okuyorum, Allah'a yalvarıyorum. Ancak geçmek bilmiyor. Daha kötüsü her gün şiddetlenerek artıyor. Çocuğumun bu dönemlerde aynaya daha fazla baktığını gözlemledim. Çaresizi kaldık. Allah rızası için yardım edin.

durum hic iyi görünmüyor, yönlendiriliyor gibi bir durum var, özelden yazarsanız bazı özel sorular ile durum tespitini yapabiliriz

__________________
'Muhammedün Seyyidü’l-Kevneyni; / Ve’l-Ferikayni min Arabi’n ve min Acemi' (Muhammed (s.a.v)