aklıma takılan sorular -2-

Allah herkesin rızkına kefildir kimse rızıksız kalmaz deniliyor fakat afrika, gazze veya dünyanın herhangi bir yerinde açlıktan ölenler aklıma gelince aklım karışıyor. birisi bunu bana izah ederse memnun olurum. eminimki çok güzel bir açıklaması vardır ben bulamadım.

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Kimse açlıktan ölmez, rızkı bittiği için ölür.

yahutta ömrü bittiği için..

Kişinin rızkı ve ömrü bitmişse önüne tonlarca yiyecek yığsalar bile bir lokmasını yiyemez. Diğer yandan herhangi bir sebeple günlerce bir şey yiyemeyenler vücutta biriktirdikleriyle rızıklanıyorlar.
Eğer doğru biliyorsam kişinin rızkı, yemiş olduğuyla üstündeki kıyafetidir. Diğerlerini yiyeceğimiz de giyeceğimiz de belli değil.
Öyle ya...
Kişi bir kıyafet alır, yıllarca bekletir, giymek nasip olmaz. Ölünce başkası giyer...
Kişi bir peynir alır, çok tuzludur, kapısının önündeki köpeğe verir...

Allah hepimize iyilikle, güzellikle, kolaylıkla helal yoldan rızıklanmayı ve en önemlisi de bunu huzur içinde yemeyi/kullanmayı nasip etsin. Allah bir lokma ekmeği verir fakat bunu huzur içinde de yedirebilir, en istemediğimiz sevmediğimiz zulüm gördüğümüz yerde de yedirebilir.

__________________
Taşı havaya atıp kafasını altına tutana ne olur?
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

Rızka kefildir ama sınava dahildir yani Allah rızkı var eder, fakat rızkın insana ulaşmasını bazen insanlara emanet eder.
Paylaşılmadı, çalındı, engellendi. Gazze örneği mesela, tamamen insandan eliyle oluşturulmuş açlık.
Bu sınava kimlerin dahil olduğu açıktır.

“Hayır! Doğrusu siz yetime ikram etmiyorsunuz.
Yoksulu yedirmede birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.” (Fecr 17-18)

“Onların mallarında, isteyen ve mahrum olanlar için bir hak vardır.” (Zariyat 19)

“Şüphesiz ki insanlar zalimi görüp de onun zulmüne engel olmazlarsa, Allah’ın kendi katından göndereceği bir azabı hepsine umumileştirmesi yakındır.” [Ebû Dâvûd, Melâhim 17; Tirmizî, Fiten 8; Tefsîru sûre (5), 17].

Oldukça gerçekçi bir yaklaşım, aklıma yattı

O gemiler yola çıktığında görmedin mi
İnsanlar canini riske atarak yollara düştüler.. düşüren kim?
Sen akrabana ekmek al desen of puf eder şurdan şura...
Binlerce km deniz yolculugu yaptılar

Hadiseyi kendimizle sınırlı müşahede ediyoruz. Hayat da bizimle sınırlıymış gibi tasavvur ediyoruz. Gerçek ise farklıdır. Hayat Adem Aleyhisselam’la başladı. Son insana kadar da devam edecek. Bir defa, muhatap kitle bizden ve onlardan ibaret değildir. Bizim bilmediğimiz geçmişte ve gelecekteki milyarlar var. Yer de bizim yerimizden ibaret değildir. Bütün bir alem söz konusudur. Zaman da bizim içinde sadece bir nokta kadar kalabileceğimiz geniş bir zamandır. Milyarlarca insanın ve on binlerce yılın içinde birkaç insan ve birkaç nokta, tepeden bakıldığında ne kadar görülebilir? Bizim bakışımızla, Allah Teala’nın bakışı arasında önemli bir fark olacağını, bu farkın da verilecek karara etki edeceğini bilmemiz gerekir

__________________
Yunusça sevgimizden anlamayana cevabımız Yavuzca olacaktır...