Ölülerin kefenini yakan mezarda bile sıkıntı veren cinler./.
 

Esselamu aleyküm verahmetullah.
Yine sert bir başlıkla giriş yaptım.
Temin bir hocayı dinledim ve şu sözü beni çok etkiledi. Dediki: bazı büyüler vardır güçlü büyüler kişi ölse bile cinler toprağın içine iner adamın kefenini yakar kefeni yakmak için kabire girer diyordu. Adam ölse bile mezarın başında hala sıkıntı vermeye çalışanlar varmış.
Bu doğrumu? Allah kulunu korumazmı?
Ben mezara girenler Allah’ın himayesindedir diye biliyorum. Kötü insanlar azap çeker onu biliyoruzda suçsuz günahsız birine yapılan büyü yüzünden neden kişi ölse bile sıkıntı çekmeye devam ediyor.? . Bunu analayamadım.

Sevgili kardeşim, Böyle bir söz, ilimden ziyade korkuyu büyütür. Kabir, cinlerin başıboş dolaştığı bir meydan değil; berzahın ve ilahî hükmün sahasıdır. Allah kulunu sahipsiz bırakmaz; kabirde olan, büyücünün keyfiyle değil Allah’ın adaletiyle olur.

Evet hocam bende bunu idrak edemedim.
Bende öyle düşünüyorum ama boş boşuna ortaya böyle bir laf atılmış olamaz diyede düşünmüyor değilim.
Bazı kabirleri yıllar sonra açtıklarında ölülerin kefenlerinin yanmış olduğunu görüyorlar.
Özellikle intihar etmiş olanların. Bu da kafamı biraz karıştırıyor acaba diyorum bazen istisnalar oluyormu

Sevgili kardeşim, Kefenin yıllar sonra açıldığında kararmış, dağılmış yahut yanmış gibi görünmesi tek başına cin, büyü veya özel bir istisna sayılmaz. Mezarda kumaşı bozan birçok tabiî sebep vardır: toprak, nem, pH, ayrışma sıvıları ve kumaşın cinsi gibi. İntihar edenler hakkında da ‘kefeni yanar’ diye sahih bir dinî bilgi bilmiyorum. Dinî metinlerin söylediği, intiharın büyük günah oluşudur; mezardaki kumaşın hâlini buna bağlamak doğru olmaz. Edepli söz şudur: Delilsiz yerde korku büyütülmez; Allahu a‘lem denir.”

Bu sahada en büyük zarar bazen cehaletten değil, iddianın ilim kılığına sokulmasından geliyor. İnsanlar dikkat çekmek, etki bırakmak yahut bir kitle toplamak için delilsiz sözleri sanki kesin hakikatmiş gibi anlatabiliyorlar. Böyle olunca da korku büyüyor, zihin bulanıyor, hak ile vehim birbirine karışıyor.

Bu gibi konularda ölçü kaybedilmemeli. Her duyulan anlatı ilim değildir, her çok konuşulan şey hakikat değildir. Hele gaybî bahislerde, insanın nefsine en hoş gelen şey kesin konuşmaktır; fakat edep tam da burada başlar. Sahih delil varsa alınır, yoksa “Allahu a‘lem” denir. Çünkü hakikat, dikkat çekme hırsına değil; ölçüye, emanete ve doğruluğa yakışır.

Hangi deli uydurdu acaba? Kişi ölmüş, hesap vermeye gitmiş, cin napsın ona?

Ölüm büyülerinde gelen varlık genelde kişiyi intihara sürüklediği için iki konu arasındaki benzer noktaya değinmek istedim.
Ama anladım yüksek ihtimalle uydurmadır o halde.

Çok güzel açıklama yapmışsınız hayran kalmamak elde değil Allah razı olsun

Ne bilim bende inanmak istemedim zaten ama yinede danışmakta fayda gördüm.
Sen hiç duymadınmı bu husus hakkında çok çok fazla söylentiler var.

Benim duyduklarım, okuduklarım söylenti değil. Aklı başında, mantıklı, bilgili insanların anlattıkları akla mantığa sığan şeylerdi.

Benimkilerde öyle . Söyleyene bakarım söylediğine bakarım ölçerim tartarım sonra buraya yazar ilimdar hocalarımıza sözü ve hükmü bırakırım.
Her duyduğuna inanan her diyene itibar eden biri değilim.

Şu yönden düşününce mantıklı geliyor, mezarlıklarda kafir cinler var. Birisine ölüm büyüsü yapıldığını düşünün ve kişi öldü. Kişi ölünce cinler o kişiyi bırakıyor mu yani büyü bozuluyor mu yoksa bedeninden ve kemiklerinden beslenmeye devam mı ediyorlar? Bilindiği üzere kemiklerden besleniyorlar, belki kişi ölünce de mezarını terketmiyorlardır bu sebepten