insanın iki gözü olmasa ne olur?
 

Kur’an neden geçmişten ve gelecekten nasihat eder?

Çünkü insan, doğru yolu iki şeyle daha iyi anlar:
geçmişe bakarak ibret alır, geleceğe bakarak yönünü belirler.

Geçmiş insana şunu öğretir:
Kim doğru yolda yürüdü, kim saptı, kim inkâr etti, kim kurtuldu… İnsan bunlara bakıp kendi hâlini anlar. Yani geçmiş, bir ibret aynasıdır.

Gelecek ise insana şunu hatırlatır:
Gittiği yolun sonu nereye varacak? Kurtuluşa mı, pişmanlığa mı? Hesaba mı, mükâfata mı? Yani gelecek de bir uyarı ve yön tayinidir.

Bu yüzden Kur’an hem geçmiş kavimlerden söz eder, hem de ahiretten haber verir. Çünkü insan ancak:
arkasına bakarsa hatasını görür,
önüne bakarsa yolunu düzeltir.

Bunu bir misalle düşün:
Sanki insanın iki gözü vardır.
Biri geçmiş kapısına, diğeri gelecek kapısına bakar.
Geçmiş kapısı, insana daha önce olanları gösterir:
yanlışları, sapmaları, ibretleri, helak olanları, kurtulanları…
İnsan buraya bakınca,
“Demek ki yanlış yolun sonu böyle oluyor” der ve ders alır.

Gelecek kapısı ise insana varacağı yeri gösterir:
hesabı, cenneti, cehennemi, kurtuluşu, kaybı…
İnsan buraya bakınca da,
“Demek ki önümde ciddi bir son var; ona göre yaşamalıyım” der.

Ama ayette anlatılan kimselerde durum farklıdır. Nitekim Allah şöyle buyurur:
“Biz onların önlerine bir set, arkalarına da bir set çektik. Böylece gözlerini perdeledik; artık göremezler.”
(Yasin, 9. Ayet)
Bu ayetin işaret ettiği hâllerden birine misal verelim

Geçmiş kapısına duvar örülmüştür.
Bu yüzden önceki olaylardan, başkalarının hatalarından, kendi yaşadıklarından ders alamazlar.

Gelecek kapısına da duvar örülmüştür.
Bu yüzden nereye gittiklerini, yolun sonunun ne olacağını düşünemezler; doğruya yönelip ilerleyemezler.

Peki insan kapının ardındakini görmezse ne olur?

Gözlerine de perde inmiştir. Göremez !
Bu yüzden... ne geçmişteki ibreti tam görürler, ne gelecekteki hakikati. Önlerinde ve arkalarında işaretler olduğu hâlde gerçeği anlayamazlar.

Şöyle de sorabiliriz:

Gözlerine perde inen bir insan, uçurumun kenarında dursa; geçmişe ve geleceğe açılan iki kapıya da duvar örülse, o insan nereye gider?
Elbette uçuruma düşer.

Paraşütü olmayanlara duyrulur

Yasin 9.ayet kibirli imansızları anlatmıyor muydu? Boyunlarına halkalar geçirildiği için gözleri göremeyecek şekilde kapanmış ve inkarlarından dolayı önlerinde ve arkalarında bir set oluşmuştu. Böylece tamamen görmez hale gelmişlerdi. :)
O inkarcılar cehenneme atlamak üzere uçurumun kenarındalar. Paraşütleri de yok.

Bağlam doğru; benim ifadem ise lafzî tefsir değil, temsili anlatımdır. Nasıl önüne ve arkasına aynasına bakmayan sürücü kazaya giderse, hakikate kapanan insan da ibret ve akıbet şuurunu kaybeder.

Peki bir soru daha sana, bu parasutsuz uçarım diyen kibirliler düşerken ne söyler :)

Allah diye bağırırlar da seslerini duyan olur mu bilmem :)
Ya da son anda kelime-i şehadet getirirler de fayda etmez. Getiremezler de zaten. Süre yetmez.
Bir müslüman bile eğer yeterli vakti yoksa o an onu söylemeyi aklına getiremiyorken...

Ah, keşke ölüm her şeyi bitirmiş olsaydı!
Hakka suresi 27. Ayet

Paraşütsüz uçarım diyen kibirli, düşerken şunu öğrenir: Kanununu Hakk’ın koyduğu bir âlemde, kibir kabiliyet değildir; sadece gecikmiş bir çarpıştır.