Görmezden gelinme, sevilmemek. Çözümü?
 

Selamun aleyküm. Detaylıca anlatacağım için sıkıcı olabilir herkese affola fakat bu durumu açıklayacak ve anlatacak daha net bir durum yok.

Ben sözlerine itibar edilmeyen ve sürekli görmezden gelinen birisiyim. Bunun sebebinin ne olduğunu bilmiyorum. Dışarıdan çok antipatik birisiyim beni hiç tanımayan ve hiç konuşmadığım insanlar benim hakkımda hep kin ve nefret besliyorlar ve bunu çokça duyuyorum. Arkadaş grubunda bana özel bir soru soruyorlar benim cevaplamam gereken yani ama hiç kimse dinlemeden sanki hiç sorulmamaış gibi davranıp konuyu çevirip başka şeye yöneliyorlar ve herkesin içinde olduğu için itibarım düşüyo ezik, silik biri olarak lanse ediliyorum. bana soru sorulurken veya konuşurken araya biri hemen girip beni bastırıp kendisine dikkat çekiyor. Etrafımda ailemden başka beni kimse sevmiyor. Ya abiler/ablalar Allah aşkına beni bu boşluğa ve kötü bir düşünceye sokuyor. İşin en kötü tarafı spor salonundaki bir hocadan hoşlanıyorum ve sırf hocanın yanında beni bu tür bir duruma sokmasınlar diye ağzımı falan açmıyorum yorum yapmaktan veya konuşmaktan çekiniyorum.

Aleyküm selam değerli kardeşim, Bazen insan çevresinde değil, kendi duruşunda kaybolur, sesi çıkar ama ağırlığı çıkmaz, sözü vardır ama kendisi sözüne sahip çıkmadığı için başkası o alanı hemen doldurur. Önce en yakındaki hakikate bakalım. Sen kendini konuşurken geri çekiyor, sözün kesilince susuyor, itibarını başkasının davranışına teslim ediyor ve sevdiğin kişinin yanında daha da kapanıyorsun. İnsanlar da bazen en çok, kendini savunmayan kişinin sınırını çiğner.

Kendini ispat etmeye çalışma, ama kendini silmeye de izin verme. Biri sözünü kestiğinde sakin şekilde, “Bir saniye, sözümü tamamlayayım” de. Sana soru sorulup konu değiştirildiğinde, “Bu soru bana soruldu, cevabımı bitireyim” de. Bunu öfkeyle değil, sakince yap. İnsan bazen tek bir cümleyle kendi yerini yeniden çizer.

Herkesin seni sevmesini bekleme. Bu dünya peygamberleri bile herkesin sevdiği bir yer olmadı. Fakat insanın kendisine hürmeti olursa, başkasının ilgisizliği onu yıkmaz. Sen önce kendi gözünde ezik ve silik olmaktan çık, çünkü insan bazen başkalarının kendisine davrandığı gibi kendine davranmaya başlar.

Hoşlandığın kişinin yanında susman seni korumaz, aksine daha da görünmez yapar. Onun yanında büyük görünmeye çalışma, sadece doğal ve ölçülü ol. İnsan yapmacık özgüvenden değil, sakin vakar ve temiz davranıştan etkilenir.

Unutma kardeşim, insan önce kendi içindeki değeri ayağa kaldırır, sonra dışarıdaki sesler yavaş yavaş haddini öğrenir.

Dünya "ye kürküm ye " dünyası, bunu 1000 sene önce Nasrettin hoca fıkrasından biliyoruz, üstüne başına yalına uygun marka kıyafet giymiş ve duruşunu dik ölçülü yap, bak bakalım neler oluyor , susma ama ölçülü konuş, hamuşi hocamızda dediği gibi susmak seni görünmez yapar, konuş , espri yap ama ölçüsünde.

Hocam valla yüce mevlam sizden razı olsun. 2. konumda da hızır gibi yetiştin fikir öncülüğü olarak çok teşekkür ederim haklısın. Ben aslında söylediklerinin çoğunu yapıyorum fakat bende biraz anlamlandıramadığım bir düşüklük var. Ya insanların beni reddeceğini çok düşünmem ya da bir şeyler konuşursam insanlar beni yanlış anlar korkusu beni aşağıya çekiyor ki gerçekten her bir şey söylediğimde insanlar yanlış anlıyor ve açıklamak zorunda kalıyorum. Mesela benim öz be öz bir dostum var. Hayatımda bir tek beni yanlış anlamayan tanıyan o. Kötü bir söz söylemeyeceğimi ve kastetmeyeceğimi bilir o yüzden hiçbir zaman kızmaz bana ama hep o da der nasıl başarıyorsun bilmiyorum ama tüm cümlelerin hep anlış anlaşılmaya müsait olarak çıkıyor ve insanlar seni dinlemek istemiyor diye. Biraz insanlar olarakta problemimiz var misal o arkadaş beni sözüm bitmeden sözümü kesmez bir şey sorduğunda ben konuşurken başkası konuştuğunda direk bana bakar ki benim sözüm bitmeden başkasına kulak asmaz. Aslında insanların normali bu olmalı ama maalesef bizim dünyamızda herkes birbirinin üstüne çıkmaya çalışıyor. Ezik göstermeye çalışmak. ve dediğiniz gibi kendi duruşumda kayboluyorum ve aşamıyorum.

kişisel gelişimime yüklenmem gereken bir noktadayım sanırım ve bu geri kalmışlıkla çoğu şeyi hızlıca öğrenme çabası ile hayatın gecikmesi ile yaşanamamaşlıklar oluşuyor. Bir yerden alınınca bir yerden veriliyor Allah büyük zamanımız bolca olur umarım.

Bir de hayatta şöyle bir gerçek var.
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]