Esmalar ve insan
 

Selamünaleyküm hayırlı günler.


Esmaların üzerimizdeki tecellileri az ve çok olarak vardır.
Örnek olarak katı kalpli, sevgi beslemeyen, nefret besleyen kişi Vedud Esma’sına tezat oluyor.
Bu şekilde her Esma az yada çok var iken az bulunan esmalar veya Esmalara tezat yaşıyan kullar az Esmaları nasıl bulur ve tezat yaşadıkları Esmalara karşı aslında şirke düşme tehlikesi yaşadığını nasıl fark eder ve düzeltir?

Kişi oturup öz eleştiri yapmak ile çok yıllar alabilecek zaman kaybına girebilir ve helak olabilir yada bir çok rahmeti kaçırabilir, İman basamaklarında yükselemeyebilir.

Misal kişi güvenilmez, yalancı oldu ama azda olsa doğru söylediği için Esma az tecelli buluyor,hayatında El Vekil Esma’sına tezat olarak ve karşı çıkarak kişi güvenilmez biri olarak şirk durumuna düşüyor mu? Çünkü El Vekil Esma’sına göre karşı görüş ile ikilik oluşturuyor.

Yada El Hamid Esma’sı az olan kişi sürekli övgü istiyor yada Halim Esma’sı a olan kişi kalp kırıyor, küfür ediyor, kalp kırıyor, inciltiyor, sert davranıyor yani ve bunlarada yapım böyle, bizde böyle öğrendik vs vs diyor.


Esmalara göre ikilik yaşadığımız konuları nasıl fark ederiz?
Bilinç olarak hayatı nasıl kabul ederiz
Bilincimizi bu kirlerden nasıl temizleriz?
Az tecelli eden esmalar dengelenir mi?

soru bir şey öğrenmek bir eksik bilgiyi tamamlamak değilde , esmaların tecellisi konusunda pazarlık eder gibi olmuş...

ayrıca esmalar konusunda kişi üzerinde tecelli etmemesi veya az etmesi veya ters etki etmesi kişinin amel ve itikadıyla doğru orantılıdır ...

Hocam sorumu daha sadeye tek soruya indirirsek
kişi itikatına dikkat ederken Esmalara zıt davranışı ikilik oluşturma durumundan dolayı şirk meydana gelir ve bilinçte bunu farzları eksiksiz yerine getiriyorum diyerek şirke düşmedim olarak algılıyorsa ne olacak?

Hocam başka bir soru ortaya çıktı gibi bende, genelde Esma veya vird çekmek veya işlem yapılacak dua veya bekçiler alma verme durumunda yada istenilen beklenen şey için dua ve esmaları aracı kılma pazarlık sınırları içerisine girmez mi yada girmemesi için bilinci nasıl nefsin istediğinden uzak tutarız

şirke girmenin şartları belli,
Allaha ortak koşmak, onun gönderdiğinden 1 noktayı dahi inkar etmek, onun peygamberini bir başkasından daha az sevmek,
esmalara zıt davranışı ikilik oluşturma durumu nedir?

Kul devamlı Allaha muhtaçtır , hep Onun verdiklerine ihtiyacı vardır,dua eder ister, zikir çeker ister,ibadet eder ister vs. vs. Allah Teala isteyen kulunu daha çok sever , çünkü kul hervistediğinde Allahı anar, Allaha muhtaç olduğunu ifade eder...

Değerli kardeşim, burada iki meseleyi birbirinden ayırman gerekir. Esma’ya zıt hal yaşamak başka şeydir, itikadi manada şirke düşmek başka şeydir. Her ikiliği doğrudan şirk diye isimlendirmek doğru olmaz. Bu, insanı vesveseye ve yanlış tekfire götürür.

Mesela kişi Allah’ın Rezzak olduğunu bilir, fakat rızık konusunda korkuya düşebilir. Bu hal, kalpte tevekkül zayıflığıdır. Allah’ın Hakim olduğunu bilir, fakat başına gelen bazı hadiselerde hikmeti göremeyip daralabilir. Bu, teslimiyet eksikliğidir. Bunlar kalbi hastalık, gaflet, nefis galebesi veya esma edebinin hale inmemesi olabilir. Fakat kişi Allah’tan başka müstakil bir ilah, rab, yaratıcı, hükmedici, rızık verici, zarar ve fayda sahibi kabul etmedikçe, ibadeti Allah’tan başkasına yöneltmedikçe buna doğrudan “şirk” hükmü verilmez.

Esma çekmek, vird yapmak, dua etmek ve Allah’ın isimleriyle istemek pazarlık değildir. Çünkü Kur’an bize Allah’ın güzel isimleriyle dua etmeyi öğretir. Fakat bu işin niyeti bozulursa, dua ibadet olmaktan çıkar, nefsin talep tekniğine dönüşür.

Mesela kul şöyle derse bu edep üzeredir;

Ya Rabbi, Sen Rezzak’sın, bana helal ve hayırlı rızık ihsan eyle.
Ya Fettah, hakkımda hayırlı kapıları aç.
Ya Şafi, şifayı ancak Senden bilerek Sana sığınıyorum.

Burada kul Allah’tan ister. Esma’yı Allah’a karşı bir zorlayıcı sebep gibi görmez. Zikir, Allah’a yöneliştir, Allah ile pazarlık değildir. Bu ölçü korunursa esma ibadet olur. Bu ölçü kaybolursa insan fark etmeden zikri bile nefsinin hizmetine verebilir.

Zıtlıktan kastım hocam, misal kişi vedud Esma’sının güzelliğini terkedip sevgisiz, nefret duygularından hoşlanan ve öyle yaşayan hatta bu sevgisizlille savaş çıkartan ve bu duyguları seven yani vedud Esma’sının güzelliği yerine bu Esma karşısına kendisi bişiler koyarak ikilik yaratmıyor mu diye düşünüyorum son günlerde.

Kendimi kontrol edip, Allah’a ortak koşmuyorum ama ya sıfatlarına ortak koşuyorsam kendimi nasıl düzeltebilirim diyorum çünkü Rabbimizi sıfatlarıyla tanıyoruz.

Hocam “ esma edebinin hale inmemesi” konusunda bilgilendirebilirmisiniz lütfen.

Mesela hocam kişi Ya Rezzak esmasını zikrediyor ve rızkı genişliyor bu sebeple geliri işleri artırıyor ve geleni dağıtmıyor Rabbimizin istediği gibi onun yerine çalıştım kazandım diyor yani benlik iddia ediyor Rezzak Esma’sı karşısında bu ikilik ve şirk olabilir mi?

bunlar şüpheden dolayı umutsuzluk yolundaki düşünceler ve bir mümini bırak müslüman için bile gereksiz xamsn kaybına sebep olan düşünceler

Yok hocam Elhamdülliah Rabbimden bir şüphem ve sonsuz büyüklüğünün içinde sonsuz kabsayıcı sevgisinden dolayı bir ümitsizliğim de yok.

Derdim bunca nimete ve yaratılış hikmetlerindeki lezzetler karşısında incelebildiğim kadar incelerek tövbe etmek, saniyeler içersinde 4milyara yakın hücre ölümü karşısında saniyeler içersinde 40milyona yakın hücre yenilenmesi gerçekleştiren Rabbim “Ne kadar az şükrediyorsunuz” ayeti ile beni daha çok tövbe ve istigfar etmeye yönlendiriyor bunun içinde düşünüyorum, Rabbimizi Esma’larıyla tanıdığımız için 99 Esma tövbesi üzerinden de yola çıkıp hangi esmalara tezat davranmışım kendimi hesaba çekmek istiyorum ve takvalı nasipse vera lı hale kendimi nasıl getirebilirim derdindeyim.

Değerli kardeşim, Esma edebinin hale inmemesi şu demektir, Kişi Allah’ın bir ismini diliyle zikreder, aklıyla manasını bilir, fakat o ismin kuldan istediği edep, ahlak ve teslimiyet onun davranışına yerleşmez.

Mesela Ya Rezzak diyen kulun sadece rızık istemesi yetmez. Rezzak isminin edebi şudur, Rızkı Allah’tan bilmek, sebebi ilah yerine koymamak, helal dairede kalmak, gelen nimette şükretmek, zekatı/nafakayı/kul hakkını ihmal etmemek, imkan varsa infak etmek ve kazancı benlik davasına çevirmemek.

Kişi çalıştım, kazandım derken sadece sebebi anlatıyorsa bunda mahzur yoktur. Çünkü çalışmak da sünnetullah içinde bir sebeptir. Fakat kalbin derininde “bunu ben yaptım, ben kazandım, benim zekam, benim gücüm, benim maharetim” diyerek nimeti Allah’tan kesip kendine nispet ederse, işte bu noktada mesele Karuni bilinç haline gelir. Çünkü Karun da nimeti Allah’a değil, kendi bilgisine ve kudretine nisbet etmişti.