Görünmeyen Alemle Bitmeyen Mesai...
 

Forumda son açılan başlıklara da bakınca insan düşünüyor. Davet eden var, hüddam bekleyen var, meydan okuyan var, yardım isteyen var… Görünmeyen alemin kapısını çalan çok. Açıkça sorulsa kimse pek üzerine alınmaz. Anket olsun ki, kimin hangi şıkkı işaretlediği görünmesin. Belki isimler saklı kalınca sebepler biraz daha açık konuşur...

Bazen insan cinleri aradığını sanır, aslında kendi korkusunu, yalnızlığını veya güce duyduğu ihtiyacı arıyordur. Bakalım bu kapıyı en çok hangi duygu çaldırıyor.

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Bu konularda duyguyla hareket edilmez, öyle yada böyle bu işlere aşina olmayanın sonu kötü bitiyor. İnsanlar genelde merak ettiği için bu işlere girişiyor fakat bu iş işmi bilmiyor.

Merak da bir duygu değil mi zaten? Merak kapıyı açmış, akıl da arkasından gerekçe taşımış oluyor...

Çocukluktan beri doğaüstü güçlere inanan, onların hikayeleri ile büyüyen nesiller olduk.
Dolayısıyla hayret verici şeylere merakımız çok, buna en yatkın olan çoluk çocuk herkesin yakinen bildiğini sandığı cinlerdir.
Her şeyi yapamasalar da bir çok anlam ve yetenek yüklenmiş olan cinlerden beklentileri çok üst seviyelere çıkarmışız.
Eski kitaplarda, filmlerde, arkadaş veya aile ortamında zaten cinlerin neler yapabileceğini doğru/yalan karışımıyla hayatımıza dahil etmişiz.
Zaten dini boyutu da varlıklarını ıspatlarken insanımızı beklentiye sokması bence gayet doğal.
Kendinde eksiklik hisseden, yaşamına farklı şeyler katmak isteyen, hastalığı ya da olmak istediği sağlık durumunu en hızlı şekilde çözebileceğine inanan insanlar olduk.
Hayat sıradanlaştı, her şey aynı ve insanlar farklı deneyimler istiyor. Hem de riskleri kabul ederek, bilerek, isteyerek, inanarak..

Çocukluktan beri doğaüstü güçlere inanan, onların hikayeleri ile büyüyen nesiller olduk.
Dolayısıyla hayret verici şeylere merakımız çok, buna en yatkın olan çoluk çocuk herkesin yakinen bildiğini sandığı cinlerdir.
Her şeyi yapamasalar da bir çok anlam ve yetenek yüklenmiş olan cinlerden beklentileri çok üst seviyelere çıkarmışız.
Eski kitaplarda, filmlerde, arkadaş veya aile ortamında zaten cinlerin neler yapabileceğini doğru/yalan karışımıyla hayatımıza dahil etmişiz.
Zaten dini boyutu da varlıklarını ıspatlarken insanımızı beklentiye sokması bence gayet doğal.
Kendinde eksiklik hisseden, yaşamına farklı şeyler katmak isteyen, hastalığı ya da olmak istediği sağlık durumunu en hızlı şekilde çözebileceğine inanan insanlar olduk.
Hayat sıradanlaştı, her şey aynı ve insanlar farklı deneyimler istiyor. Hem de riskleri kabul ederek, bilerek, isteyerek, inanarak..

Merak duygusuna kapılmak insanı ölüme kadarda götürür. Merakta bir duygudur ama dediğim de bu, mühim olan duyguya kapılmak değil akıl ve mantığa göre hareket etmektir.

Merak insanı yola çıkarır, akıl nereye basacağını gösterir, ilim ise hangi kapının hiç açılmaması gerektiğini öğretir. Yalnız akıl ve mantık demek de yetmez. İnsan yanlışını da gayet mantıklı gerekçelerle savunabilir. Mesele merakı öldürmek değil, onu ölçüsüz bırakmamak. Duyguyu tamamen dışarı atarsak geriye ilim değil, kuru bir hesap kalır.

Hocam, son derece isabetli bir tespitte bulundunuz; insan dışarıda aradığının aslında kendi ruhundaki boşluğun, korkunun veya yalnızlığın bir yansıması olduğunu çoğunlukla fark edemiyor. Zaten anket seçeneklerinde yer alan "yalnızlığı gidermek", "güç kazanmak" veya "geleceği öğrenmek" gibi maddeler de hep bu nefsî zaafların dışavurumudur.
Şunu da özellikle ifade etmek gerekir ki; bu tarz fiillerin hakiki manevi ilimlerle veya havas ilminde hiçbir temeli yoktur. Bu durum, ilimden bihaber kimselerin merak saikiyle düştüğü bâtıl bir yanılgıdan ibarettir. Görünmeyen âlemle bu yollarla bağ kurmaya çalışmak ilmi bir metodoloji değil, insanın kendi iradesini zayıflatarak sürüklendiği ağır bir ruhsal esarettir. Gaybın ve kalplerin hakikati yalnızca Yüce Allah'ın katındadır; selâmet ise bu neviden avami hezeyanlara kapılmamaktır.

güzel bi konu allah razı olsun hocam ,,aslında bu ilmi hafife alan insanlar bi nevi beyin ameliyatı yapmak istiyor yada bi deneyim nolcak diyor..rabbimiz bu konuda şöyle buyuruyor,,,,
Gerçekten de insten bazı adamlar, cinden bazı adamlara sığınıyorlardı. Böylece onların azgınlıklarını, beyinsizliklerini artırıyorlardı.:)

İnsanlar cinleri görünmeyen personel, ayetleri de sipariş kodu gibi görmeye devam ettikçe biz bu meseleleri daha çok konuşuruz değerli kardeşim. Aslında mesele çoğu zaman cinlerde değil, kulluğu bırakıp kestirme yol arayanların zihinde başlıyor.

Şıklarda bana uygun bir cevap yok kıymetli kardeşim o yüzden yazmakta fayda görüyorum beni bu konuya iten baba mesleğiydi ve çocuklar genelde babalarini kahraman veya bir rol model olarak kabul eder ben de öyle kabul etmiştim babam rahmetlik çok dua aldı çok dua ederdi ben de hep ona özenmişimdir iç içe büyümenin de etkisi var asıl amaç insanlığa hizmet elimizden geldiğince

Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun... O halde siz de çevrenizde en çok rastladığınız hali işaretleyebilirsiniz...

Bana göre akıl meraktan ve duygulardan önce gelir çünkü akıl etmeyen insan boş merak eder, evet belki merak insanı yola çıkarır ama eğer bu merak Allah için değilde nefis içinse yada bu gibi cin göreyim, hadim hüddam göreyim ise bu demektir ki kişi aklını ya kullanmıyor yada kullanmasını bilmiyor demektir Allah aklı düşünmek için mantık için kendimizi ve imanımızı koruyabilelim diye vermiş bu işler ve nefis için değil.

Son şık cevabıma en yakın seçenek gibi duruyor.

Allah Razı olsun

Senin akıl meraktan ve duygulardan önce gelir tezine beraber bakalım, bakalım ne kadar yol alacak.

Sen ilme girerken önce neyi akletmiştin? Henüz bilmediğin ilmi mi, içindeki sırları mı, yoksa okuduğun her ayetin seni nereye götüreceğini mi? İnsan bilmediği bir şey hakkında akıl yürütmeden önce ona yönelir, soru sorar, merak eder. Akıl boşlukta çalışmaz, önüne bir soru gelmeden neyi tartacak?

Merak soruyu doğurur, akıl onu süzer, niyet de yönünü belirler. Sen üçünü sıraya dizip aklı en öne koyuyorsun ama en öndeki aklın önünde henüz düşüneceği bir şey bırakmıyorsun. Teraziyi başköşeye koymak yetmez, kefesine bir şey koyman gerekir. Kapıyı akıl açar, doğru. Fakat o kapının orada olduğunu insana çoğu zaman merak gösterir. Merakı bütünüyle nefsin hanesine yazarsan, ilmin yarısını daha başlamadan dışarıda bırakmış olursun.

Ahh efendim maalesef bu konuda zıtlığa düşeriz çünkü bu ilme girerken soru sormaya yada merak etmeye vaktim bile yoktu. :) sadece akıl, düşünceyle ve stratejiyle yolumu ilerletmiştim, benim demek istediğim merak ile bu merak sizce aynı mıdır? Allah'ı merak etmek ile cinleri merak etmek aynımıdır? Akıl merak edeceği şeyi seçebilir,
Buna göre merak eder sonra bu merakı kendince seçip dediğiniz gibi süzer burada asıl olan akıl, merak, akıl sıralamasıdır yani örnek olarak "önce aklın ile Allah, insan, cin vb. Varlığının farkına vardın aklınla bunları kavradın bildin, sonra mesela cinleri merak ettin, sonra aklınla tekrar düşünüp mantıklı mı? Sorusunu yöneltip herhangi bir davetten vazgeçtin" umarım beni yanlış anlamazssınız tam anlatamadım gibi ama umarım idare eder.

Bu yolun ilk kıvılcımı hesaptan önce yöneliştir,

Allah’ı sevdin, sevgi geldi.
Rabbim bana ne söylüyor? dedin, merak geldi.
Kitabı açtın, irade geldi.
Okuduğunu anlamaya çalıştın, akıl devreye girdi.
Kalbin ürperdi, haşyet geldi.
Rahmetini umdun, ümit geldi.
Öğrendiğini yaşamaya yöneldin, amel geldi.

Akıl burada elbette vardır, fakat yolun başında tek başına oturup bütün duygulara görev dağıtan bir müdür değil. Allah’a giden yolu düşünce ve stratejiyle ilerledim diye anlatınca, kulluk biraz proje yönetimine dönüyor kardeşim... Umarım beni yanlış anlamazsın bu taraftan nasıl görünüyor onu söylüyorum sadece...

Lütfen kusuruma bakmayın konunuz çok farklı bir yere evrildi.

Dediğinizi anlıyorum sizde haklısınız ama burada unuttuğumuz birşey var kişinin tecrübeleri kişileri bu şekilde fikir ayrılıklarına düşürür inanın bana sizi çok iyi anlıyorum ama benim tecrübelerime göre ise bana bu doğru geliyor, eğer akıl baştan hamlesini düşünüp neyi merak etmesi gerektiğini seçmesse yanlış yola girer düşüncesindeyim, siz ise merak en baştan olmazsa akıl zaten bir hüküm veremez istikamet oluşturamaz diyorsunuz şimdi ne olacak halimiz. :) ahh ahh keşke yan yana oturup uzun uzun bu şekilde sohbet edebilseydik maalesef etrafımda bu şekilde ilim yada hoş kelam eden pek yok.

Bence halimiz gayet güzel kardeşim. Aynı hakikatin iki tarafını konuşuyoruz. Sen aklın koruyuculuğunu öne çıkarıyorsun, ben muhabbetin ve merakın ilk hareketini. Yan yana otursaydık belki iki çay arasında ikimiz de aynı cümlede buluşurduk. Merak kapıyı çalar, akıl kapının doğru olup olmadığına bakar, ölçü de o kapıdan girilip girilmeyeceğine hükmeder. Şimdi sen de bunu böyle kabul et de konuyu güzelce kapatalım kardeşim, yoksa bu gidişle çayı demleyip sabaha kadar devam edeceğiz. :)

Bana göre akıl kapıyı seçer sonra merak kapıyı çalar ama 2 metrelik kapıdan 1,30-50 boyla geçmekte yürek ister nede olsa içerden ne fırlayacağı belli olmaz... Ama senin dediğini de kabul ediyorum asla senin fikrini inkar etmiyorum.

Forumda bu kadar seviyeli ve bilgili, karşılıklı konuşmaları özledik :)
@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Akıl yolu açan kazma değil, yanlış yola sapınca direksiyonu çeviren eldir. Merak olmasa ortada ne yol olur ne de seçim. Buyrun bakalım....

Akıl yolu açmaz akıl istikameti bulur merak ise bu istikamete oradaki bilinmeyene yol aldırır ama yolun sonuna hangi yol ve yöntemlerle gidileceğini yine akıl tayin eder ben uçak ile yol almak isterim ama siz arabayla bu yine aklın seçimidir.

Kardeşim, ben zaten akıl yolu açmaz dedim. Sen de dönüp bana akıl yolu açmaz diye cevap verdin. Bu itiraz değil, benim cümlemi başka kelimelerle bana geri vermek. Uçakla mı arabayla mı gidileceği de merakın başlangıcını değil, yol belli olduktan sonraki yöntemi anlatır. Ben yola nasıl gidilir demiyorum, insanı o yola ilk ne çıkarır diyorum.

Akıl istikameti tayin eder diyorsun. Peki ortada merak edilen bir şey yoksa hangi istikameti, neye doğru tayin edecek? Pusula yön gösterir ama önce insanın bir yere gitmek istemesi gerekir.

Kardeşim biz neden yol açıyoruz zaten yol açık değil mi? Yoksa çalısma mı var? :) örneğin canım sıkıldı İstanbula gitmek istiyorum ben yola çıktıktan sonra yolumu seçtikten sonra merak ederim acaba orada ne var? Ne olacak? Neler beni bekliyor? Benim kafa yapım hep bu şekilde gitti. Eğer buraya kadar size bir kusur işlediysem affola olur ya kırıcı bir laf olmuştur anlamamışımdır kusuruma bakmayın.

Estağfurullah kardeşim, kusur falan yok. Fakat misalin bu defa seni değil, beni doğruladı.

Canım sıkıldı, İstanbul’a gitmek istedim diyorsun. Peki İstanbul niçin aklına geldi? İnsan hiç yönelmediği, ilgilenmediği, zihninde bir karşılığı bulunmayan yere sebepsizce istikamet çizmez. Daha gitmek istiyorum dediğin anda merak, arzu yahut bilinmeyene yöneliş başlamış demektir. Akıl ondan sonra devreye girer ve hangi yoldan, hangi vasıtayla? diye hesabını yapar. Allah Emanet kardeşim...

Peki durduk yere aklıma gelmiş olamaz mı örneğin hicbirsey düşünmeden boşluğa bakarken bir anda hade istanbula deme hakkım hiç mi yok? Neyse bu seferlik siz kazandınız ama bidahaki sefere daha iyi bir şekilde kapışma dileğiyle, zaten önceden belirttim sizede hak veriyorum ve doğru buluyorum ama benim de düşüncem bu şekilde, sizde Allah'a emanet olun efendim hayırlı geceler.

Estağfurullah kardeşim, burada kazanan kaybeden olmadı. Güzel olan, fikrimizi söylerken edebi muhafaza etmemiz ve meseleyi şahsileştirmeden tamamlayabilmemizdi. Farklı düşündüğümüz yerde dahi birbirimizi kırmadan durabildik. Rabbim geceni hayra, gönlünü huzura, ilmini de ziyadeye vesile kılsın inşAllah...