Elleri ya da ayakları olmadan doğan bir çocuğun ölçüsü nedir?
 

Madem “her şey bir ölçüye göre yaratıldı”, o hâlde soruyorum:
Elleri ya da ayakları olmadan doğan bir çocuğun ölçüsü nedir?

Sağlıklı doğan çocuk “Allah’ın ölçüsü”, doğuştan ağır anomalilerle dünyaya gelen çocuk da “Allah’ın ölçüsü” ise, bu “ölçü” kavramı gerçekte neyi açıklıyor?

Daha önemlisi:

Henüz hiçbir ahlaki tercih yapmamış, kimseye zarar vermemiş bir çocuğun suçu nedir?

Eğer iyi sonuç da kötü sonuç da, sağlık da hastalık da, eksiksiz doğum da ağır doğumsal anomaliler de aynı cümleyle açıklanabiliyorsa şu soruyu sormak gerekir:

Hangi mümkün sonuç “her şey bir ölçüye göre yaratıldı” iddiasıyla çelişirdi?

Her sonucu açıklayan bir iddia, gerçekten bir şeyi açıklıyor mudur?

Engelli bireylere dikkat çekmek için oluşturulmuş engelli bir barbie bebekte ölçü neyse, engelli yaratılmış bireylerdeki ölçü de odur. Beceriksizlikle bilinçlice anomali yaratmayı karıştırıyorsunuz. "Henüz hiçbir ahlaki tercih yapmamış çocuğun suçu nedir?" ise daha mantıklı bir soru. Ancak tanrı için zaman doğrusal değildir. Geçmişi, şimdiyi, geleceği aynı anda bilir tanrı. Belki çocuğun engelliliği gelecekteki bir suçunun cezasıdır, belki Allah'ın kararına razı geleceği için bir ödüldür; bilemeyiz. Tanrı'nın niyetini tanrı bilir. Biz ise ancak tanrının bizim bilmediklerimizi bildiğini bilebiliriz ve yalnız boyun eğebiliriz. Elimizden gelen budur. Zaten Kuran'da da Allah'ın onun insanları yaratma kararını sorgulayan meleklere verdiği cevap şudur: "Ben sizin bilmediklerinizi bilirim"

Yok ya o zaman sanada aynısını yapalım gelecekteki suçunun cezası diyelim lütfen saçmalama dan önce biraz düşün

Ben zaten başıma gelen zorluklarda aynı bakış açısına sahibim. Müslüman kelimesi teslim olan demektir. Zorluklar konusunda teslimiyet göstermedikçe İslamiyetin gerçek felsefesinden uzaktır insan.

Bu itiraz, “ölçü” kavramını her şeyin kusursuz ve eşit yaratılması gibi sunuyor. Oysa ayetteki ölçü, her bireyin fiziksel olarak aynı özelliklerde yaratılması anlamına gelmez; yaratılıştaki düzeni, sebepleri, sınırları ve ilahi yasayı ifade eder.
Elleri veya ayakları olmadan doğan çocuğun hiçbir suçu yoktur. İslam’da çocuk günahsızdır. Doğuştan anomalinin sebebi de çocuğun günahı olarak görülmez.
Asıl mesele şudur: İnsan dünyaya eşit şartlarda değil, farklı imtihan şartlarında gelir. Biri engelli, biri sağlıklı; biri zengin, biri fakir doğabilir. Bu farklılıkların hikmetini her zaman bilemememiz, “ölçü yoktur” sonucunu doğurmaz.
Ayrıca “Her sonucu ölçü açıklıyorsa neyi açıklıyor?” sorusu, ölçüyü yanlış tanımlamaktan kaynaklanıyor. Ölçü, sadece iyi sonuçların gerçekleşeceği iddiası değildir. Doğal sebeplerin, genetik farklılıkların, hastalıkların ve fiziksel süreçlerin belirli yasalar içinde meydana gelmesidir.
Kısacası: Çocuğun suçu yoktur; engeli ceza olmak zorunda değildir; ölçü de herkesin fiziksel olarak kusursuz doğması anlamına gelmez. Sorunun varlığı, ölçünün yokluğunu değil, insanın her olayın bütün hikmetini bilemeyeceğini gösterir.

Böyle bir yaklaşım, soru kişinin akıl noksanlığını gösterir. Yaratıcı asla yaptığı bir şeyden dolayı sorgulanamaz. Böyle bir kalbî düşünce bile kişinin dünya ve ahirette azabını sıkıntısını artırır. Sonuçta öyle dünyaya getirilen kişi de gücünün nispetinde kulluktan sorumlu olacak. buna sabırla katlanıp ömrünü tamamladığında da ahirette ona göre derecesi olacak ve mükafat alacaktır.

Ölçü sadece bedensel olarak değildir gözü görmeyenin avantajı olduğu gibi dezavantajı da var görmediği için göz zğnası dünya malına tamah etmez ahireti için daha istekli yaşar ama isyan ederse kaybeder senin gibi aklı olupta kusursuz yaratılmış biride Allah a isyan edip kendi nefsini ilah ediniyor yani ölçü akılla ve imanla değişir senin hayvandan daha aşağı olduğunu ahirette öğreneksin toprak olmayıda isteyeceksin Allahın indirdiği dine Allah a lafa eden kafirler kahrınızdan huzur bulamayasınız

Ölçü diyor eşit demiyor.
kaldı ki aynı zamanda insanın aşamalardan geçtiğini, ruhlar alemi, ana rahmi bebeklik ,gençlik yaşlılık ölüm ,ve daha da geçeceğini kabir diriliş, bekleme ,cennet cehennem gibi .
Bu aşamalari hatırlamayacak şekilde yada bazen çok azını hatırlayacak şekilde organize edildiğini ve en kısasınin dünyada geçen zaman olduğunu önemli olanın ölüm ve sonrası oldğunu da diyor.

Adaletli olduğunu ve adaletin bu aşamalar bütününde eninde sonunda gerçekleşegini de diyor .

(Bu dünyada illa ki gerçeklesmek zorunda değil .)

Ha bana ne Benin için dünya önemli ölüm ve sonrası beni ilgilendirmez dersen .
O da senin görüşün
.Sana da dünyada istediğini vereceğini ama ölüm ve sonrasında hiçbir nasibin olmayacagini da bil diyor.

Karar senin zaten .kimse kimseyi zorlamiyor .

Ölçünün doşına çıkılması da bir ölçüdür.
Eğer bir kimse cennete gitmişse DÜNYADA BEN BU ACIYI İYİKİ ÇEKMİŞİM DEDİĞİ YERDE OLACAKTIR. Dünya ZITLARIN DÜNYASIDIR. Eğer Cehennem olmasaydı Cennet lezzet vermezdi. Her şeyin hikmeri vardır. Anne ve baba bile bu hikmetten hissedar olacaktır. Aslında bu sözler Hayyam'ın ilk anlarıdır. Daha sonra düzelmiştir.

Tek hayat olarak bu dünya söz konusu olsaydı. Çok haklısınız derdim. Lakin her uzvun bir imtihan için verildiğini düşündüğünüzde olay açıklığa kavuşuyor. Hem madem tüm organlar ahirette hesap verecek. Olay sadece Bir eksik bir fazladan ibaret olur...