Gıybet ve dedikodu hakkında
 

Merhabalar,
Bir arkadaşla tanıştım yakın zamanda, tanımadığım birini bana anlattı.Senin bunu duymanla günaha girmem sen onu tanımıyorsun.Bu gıybet veya dedikodu sayılmaz gibi söyledi.Camide hoca hutbede kimsenin aleyhine konuşmayın, bunun yükü büyüktür hafife almayın diyor.Kimsenin dedikodu ve gıybetini etmeyin diye söyleniyor.Bu konu hakkında bilginiz ve tecrübeleriniz nelerdir.Hadisler ışığında anlatılabilecek birşey varmı acaba?

Teşekkür ederim kardeşim.İlgili olay hakkında ne düşünüyorsun, hadisler ışığında bir düşüncen varmı?

Yani da olmayan biri hakkında onun duyduğunda, onu üzecek şeyler söylemek giybettir ...
Gıybet günahtır, günahının yanında kâfir etme ihtimali vardır ...
Gıybete bu gıybet değildir demek yani harama helal demek adamı kâfir eder Allah muhafaza ...
Dikkatli olmak lazım ...

Sadece kötü dedikodu yapan, güvenilmez, ağzında bakla ıslanmayan, sürekli laf taşıyan kişiler için şunu söyleyeyim.
Bir kişiyi onu anlatan dedikoduculardan duyduklarımızla tanıyamayız. Dedikoducu kişinin başkaları hakkında neler anlattığıyla dedikoducunun nasıl biri olduğunu anlar, tanırız.

Camide hoca hutbede kimsenin aleyhine konuşmayın, bunun yükü büyüktür hafife almayın diyor.Kimsenin dedikodu ve gıybetini etmeyin diye söyleniyor.


Cami hocası gerekeni söylemiş zaten.
Günümüzde 2 kişi konuşuyor diyelim.Gıybet çizgisi nerde başlar.
X olan kşi Y ye birşeyler anlatır Z kişisi bana yanlış yaptı der.Misal beni paramı aldı vermedi beni dolandırdı 6 aydır beni sallıyor paramı vermiyor.Buraya kadar aslında gıybet yok.Çünkü Y kişisi misal Z yi tanıyor olsun yani gıybet yapılanı diyelim.O bilgi ona neye yarar aklı başındna olan şunu düşünür demek buna 100 USD borç vermeye gelmez buraya kadar yararlı bilgi diyelim.
İşte gıybet nerde başlar.Gıybeti yapan X kişisi içi yandığı için başlar aslında bu şöyleydi bu böyleydi ben şundan duydum bundan duydum onada takmış bunada takmış aslında içki kumarda var hatta arada zinada yapıyor paraları onla bunla yiyor diyince bizim bilgi alma sohbeti döner gıybetin arşa çıkmış haline diyorum.

Bu sana yazılmadı ben bir yazı yazınca hemen zıplıyor bazısı.

Yolda yürüken 2 kişi konuşuyordu benim yanımdan geçerken biri diğerini diyorki benim yaptığım gıybet aslından bak bu ahmet varya şöyle böyle diyordu bundan 5-6 sene evvelk olay bende duyunca vay gavat vay dedim.İşte bilerek inadada gıybet yapılmazki.Gıybet yapan ölü eti yemiş gibi olur sözüde var hatta hadis bile olabilir.


İşte kısaca biri birine birşey takarsa para yada yanlış yaparsa söz verdi tutmazsa gıybet olayı 1 i 1000 yapar helede o konuda zararlı olan o hırsla ileri geri konuşabilir.

En doğrusu Allah CC havale etmektir diye düşünüyorum.Gıybet yaptığını farkında olanda tevbe istiğfar edip bir daha yapmamaya özen göstermeli...

Arkadaşınızın “Sen onu tanımıyorsun, o yüzden gıybet olmaz” sözü dini açıdan doğru bir ölçü değildir.
Peygamberimiz gıybeti şöyle tarif etmiştir:
“Gıybet, kardeşini hoşlanmayacağı bir şeyle anmandır.”
Sahabeler, “Söylediğim şey onda varsa da mı?” diye sorunca:
“Söylediğin onda varsa gıybet etmiş olursun; onda yoksa iftira etmiş olursun.”
buyurmuştur. (Sahih Müslim, Birr 70)
Dolayısıyla kişinin anlatılan kimseyi tanıyıp tanımaması esas ölçü değildir. Bir insanın arkasından, onun hoşlanmayacağı gerçek bir kusuru gereksiz yere anlatmak gıybete girebilir.
Kur'an'da da: “Birbirinizin gıybetini yapmayın...” (Hucurat 12) buyurularak gıybet çok ağır bir şekilde yasaklanmıştır.
Ancak bir kişiden bahsetmek her zaman gıybet değildir. Haksızlığı bildirmek, bir konuda yardım veya tavsiye istemek, insanları gerçek bir zarardan korumak gibi meşru sebepler bulunabilir.
Bu yüzden en güzel ölçü şudur: “Bunu söylemem gerçekten gerekli mi, yoksa sadece başkasının kusurunu mu konuşuyorum?” Şüphede kalındığında susmak daha güvenlidir.

İmam Gazali "Dilin afetleri" kitabında gıybet hakkında anlatmış, bu kitabın pdf ya da Play Store'da uygulamasını bulabilirseniz okumanızı öneririm, ben çok eskiden okumuştum, aklımda kalan: birisi biri hakkında gıybet yaparken bile kulağımızı kapatmalıyız. Kitap tam bir dehşet, bizim herşeyi "gıybet sayılmaz" diyip aklamaya çalışmamızın yanında bu kitap bir köpeğin yanından geçerken "aa çok zayıfmış" desek bile gıybete giriyorsun diyor uyarıyor