Ne zaman...
 

Kulak her fani sesi kaydeder de, kalbin o sessiz, derinden gelen 'La ilahe illallah' deyişini ne zaman işitirsin?

Kalp o nidayı her an vurur da, kulağın onu işitmesi için dışarıdaki bütün iddiaların susması gerekir.
​Kulak; telaşın, kaygının, nefsin "ben varım" çığlıklarının ve dünyanın uğultusunun kaydını tutmaktan yorulup da aczini anladığı demde içeriye döner.

Gece olup da herkes susup kulağın dışarıyı dinlemesi bitip, kalbin içeriyi dinlemesi başladığında.
Belki de dünyadan sustuğunda.

Bu söz, zahiri işitmeden batıni işitmeye güzel bir geçiş yapıyor. Biraz daha tasavvufi derinlikle şöyle ifade edilebilir:
Kulak her fani sesi kaydeder; fakat kalbin derinliklerinden yükselen “La ilahe illallah”ı ne zaman işiteceksin?
O ses kulağa değil, kalbe doğar. İnsan dışarıdaki gürültüler sustuğunda, nefsin sesi hafiflediğinde ve gönül hakikate yöneldiğinde, aslında hep orada olan o tevhid nidasını fark etmeye başlar.
Belki de mesele kalbin ne zaman söyleyeceği değil; bizim ne zaman onu dinlemeyi öğreneceğimizdi