Korkum ölüm değil, kafayı yemek.

Kitap okuyayim diyorum kafa almiyor
Yuruyus yaparken insan rahatliyor ki yuruyus harika birsey daha oda zevk vermiyor hani ondan da bir tat alamiyorum ise gidiyorum kendimi isime veremiyorum kafam hep gecmis hep gecmis bulanimdan bir turlu kurtulamiyorum bi donup arkama bakiyorum ama gozum onlarida gormuyor hep sanki ölumu hep kurtulus olarak goruyorum korkum olum degilde kafayi yemek bu duygudan nasil kurtulacam nasil cikacam bu isin icinden doktora gitsem iki ilac verip gonderecek