imtihan, Ümitsizlik ve inanç
 

Aylardır sıkıntılı bir dönemden geçiyorum. Eşim ve ailesi bana yapmadığını bırakmadı benden sürekli faydalanmak istediler ve bunu başardılar. Boşanırken bile Para istiyor, maaşımı istiyor,mihr bile istemedim, aldıkları üç beş bilezik zaten altınları istiyor, benimle batıya tayin olmak için evlenmiş, maaşım ve altınlarımla alınan arabayı aldı kullanıyor. zamanında ailesine ev aldırmak istedi,maaşımı evliyken ona verdim zaten. Bense yalnızım arkamda kimse yok. Bu süreçte belli bir dönem sabrettim ve dua ettim fakat zamanla Allahın adaleti tecelli eder diye bekledim, sonuçta üzüntüyü çeken taraf ben ve benim ailem oluyor. Fakat bir zaman sonra içimi ümitsizlik kapladı inancımı sorgulamaya başladım, dua etmeyi bıraktım. Çünkü yaşadıklarım o kadar ağır ki türlü türlü yalanlara maruz kaldım ve tamamen kandırıldım, kullanıldım. Manevi açıdan tutunabileceğim bir dal yokmuş gibi hissediyorum. Bana önerileriniz nelerdir. Stresten dolayı çok yıprandım, uykuda ve uyanıkken ritmik olarak arada bir irkilme geliyor. Bana yapılanları hazmedemiyorum, babam stresten 2 kez kalp krizi geçirdi ve ameliyat oldu. Annem de çok sarsıldı birden ikisi de çöktü iyice yaşlandılar. Bana bu zor dönemleri atlatmak için ne önerirsiniz. Allahtan ümit kesilmez ama işler hiç te benim lehime ilerlemiyor artık. Dua ve önerilerinize ihtiyacım var şimdiden Allah razı olsun.

Allah yardimcin olsun kardesim .yasin suresi okuyarak senin icin hayirli sonuca ulasirsin .bu denenmistir. Yetmis tane niyet et hakkinda hayirlisi verilsin diye .bi gunde bi haftada bitir. Daha bitmeden sonuca ulasirsin.biseyleri zorlama bence kendine edersin

Bi gunde bitiremezsin zaten bi haftada bitir demek istedim

İtikad Edilecek [İnanılacak] Şeylerde, Bir Sarsıntı Olursa, Kıyâmette Cehennemden Hiç Kurtulmak Olmaz. İtikad Doğru Olup da Amelde [İbâdetleri Yapmakta, Harâmlardan Kaçmakta] Gevşeklik Olursa, Tevbeyle ve Belki Tevbesiz de Affedilebilir. Cehenneme Girse de, Sonunda Yine Kurtulur. İşin Aslı, Temeli İtikadı Düzeltmektir.

[Mektûbât-ı Rabbânî, 1/193.]