Kim bir ilim bilip öğretmezse sonu ne olur

Havas ilmine çok kafayı taktıysan, ben pek anlamıyorum ilgimi de çekmiyor açıkçası. Dua bana yetiyor her konuda.Ruhunu Dua edebilecek kıvama gelebileceği ibadet ve zikirlerin de varsa Allahın bilmediği de yok, gücünün yetmediği de.El açıp istemeyi bildikten sonra Elhamdulillah.
Ama yok ben cevval bir havvas erbabı olacağım dersen. Evvela bir icazet lazım diye biliyorum, manevi bir sahaya çıkacaksın gelir gelmez tokat manyağı yapmasınlar. İcazet veren kişi o alemde bilindiği için, sende köye dayıngile gitmiş gibi takılırsın.Çoğu yerler ankara çinçin adana hürriyet gibi. Hayırdır bile demeden sarkan çok olur diyoolar. İcazet işi tamamsa birde olmazsa olmaz keşif lazım.Gözün görmediği yerden öperler kimin öptüğünü de anlamazsın.İcazet ve keşif varsa zaten hangi uygulamayı yaparsan yap gelen gideni de gördüğün için. Dost düşman herkesten birşey öğrenirsin çoğunun dili şişmiş zaten bir gören olsa da anlatsak diye. Öğrendiklerini denersin tutanları, Mücerrebtir diye not alırsın veya burda paylaşırsın ehli olmayan denemesin diye de alta yazdın mı çiçeek.
Bu teferruata ben gelemem hacı abi diyorsan. Ben gözüm kapalı gece yarısı çinçinde nara atacak yiğidim dersen. Direk keşif uygulamalarına yönel, en kötü biraz incinirsin.Bir tecrübe mutlaka edinirsin.Ama tavsiye değildir, öylesine yazılmış bir yazı dizisidir. Hayal ürünüdür, Ehli olmayanlar denemesinler, mücerreb falan da değildir.

İcazet yok malesef bu islerle uğraşan insan da yok ki etrafimizda o alemde dayimiz var diyelim. Ben direk keşif bölümüne takildim keşfi acsam gerisi gelecek zaten isin enterasan tarafi bütün keşif uygulamalarını deniyorum ama tık yok. Bi yerde yanlis var ama nerde

İlim ilim bilmektir
İlim kendin bilmektir
Sen kendini bilmezsin
Ya nice okumaktır

Araf suresi 14-15. ayetler ne diyor birlikte bakalım mı

14: İblîs: “İnsanların yeniden diriltileceği güne kadar bana mühlet ver” dedi.
15: Allah da: “Tamam, artık sen kendine mühlet verilenlerden birisin” buyurdu.

Muhtemelen bildiğin bir ayettir, ama üzerinde düşünmen için paylaştım.Şeytan bile şeytanlık yapabilmek için Rabbimizden izin istiyorsa. Sen ilmi kimden istiyorsun ? İlmin sahibi kim?

Bir başka yorum da herkes de aşk muhabbet yok gibi birşey demişsin. Allah bilir en doğrusunu ama, eğer zikirler ibadetler yerli yerinde ama sende manen bir ilerleme yoksa. Sende hala şüphe var kardeşim. Şüphe ile yapılan hiç bir amel sonuç vermez.Evvela itikadı bi güçlendir, sekten şüpheden kurtulup. Yan odada yatan çocuğunun orada olduğunu görmediğin halde nasıl eminsen. Rabbim dediğin anda seni işittiğinden, buraya yazdığın yorumdan tut kafanda kendi kendine kurduğun cümlelerden, aklına gelebilecek tüm herşeyden haberdar olduğunu bil.Sesini duyurmak için ne bağırmana ne de yüksek bir tepeye çıkmaya ihtiyacın var. İstersen ağzını bile açmadan sadece zihninden dua et.Kalpten şüphe yok olup giderse herşey farklılaşır. Havası bilmem dediğim gibi, ama tüm amellerin ibadetin özüdür "Dua" deyip geçme. Dua kulun Rabbiyle senli benli konuştuğu tek yerdir. Kendinden haberin yok, bit pazarında telsiz arıyorsun. Herkesin içinde o istasyon tam tekmil kurulu. Bi kurcala bakalım sağını solunu.

Ben rabbimden şüphe etmem. Ellezi Halagani fe hüve yehdini..(O, beni yaratan ve bana doğru yolu gösterendir) itikadimda suphe yok ancak ortada bir realite var. Herşey sebeblere baglidir. Bir şey yaparsın karşılığını alirsin. İyi yaparsan iyi kötü yaparsan kötü. Bazende insanin basina musibet gelir buda onun sinavidir ordan bir ders almasi kendini duzeltmesi veya buna sabretmesi gerekir. Benim görüşüme göre ben bir sey istiyorsam istediğimi elde etmek icin çaba sarfetmem gerekir. Okuma yapmak veya farkindaligimi idrakimi yukseltmek yada tefekkür etmem gerekir. Ama bazi seylerinde kestirme yollari var. onemli olan kestirmelerden gidip sonuca ulasmak bence

Ramazanda riyazet de yapacagim ibadetlere ve okumalara agirlik verecegim bakalım sonuç ne olacak.

Hayır, yanlış anlama beni senin imanını itikadını ölçecek değilim kardeşim. Muza tapacak halin yok ya. Fakat İbadetler, zikirler, sende bir şeyleri mutlak olarak değiştirir. Olayı yine havas mevzuuna bağlama. Zikir çekince acayiplikler yaşamak gibi de düşünme. Teslimiyet artar, aşk artar, muhabbet artar, göz yaşı artar, bırak birşey istemeyi kendi namına hiç birşeye layık olmadığın bir halde hissedersin. Öyle seversin sadece seversin. Verse de seversin vermese de seversin. Dua dan murad arzu ettiğinin gerçekleşmesi falan da olmaz, onunla iletişimde olmanın hazzı yeter bir yerden sonra nasip olursa.İmanın dereceleri var bir araştır. Taklidi iman ile başlıyor teee hakkal yakinlere kadar uzayan bir tekamül süreci var. Bu ilerleyiş nispeti sendeki şüphenin şekin kaybolup teslimiyetin artmasına da sebep oluyor.Çok bildiğimizden değil de işte maksat muhabbet olsun. Sen de bana akıl verme hacı, vereceksen bana para ver diyen dertli modundasın şimdi. Ne desek boş.Senin için dünyan ve ahiretin adına hayırlı mı bu ilim en azından bir istihare bari yapsaydın be kardeşim. Gecen hayır olsun

Okuduğum kitaplarin haddi hesabi yok gittigim her şehirde sahaflari dolasip kitap toplamaya çalışıyorum. Nefsin mertebelerini de bilirim seyri suluku da ama bilmek yetmiyor hissiyat lazim. Bende duygulari yüzeysel yasayan bir insanim benimde eksim bu oluyor. Hayatin zorluklari karsisinda umursamaz olmaya calisirken baska seyleri de umursamaz olduk farkinda olmadan. Sert görünmeye ezilmemeye calistikca gercek sert olduk duvar gibiyiz sinegin üstümüze kondugunu hissetmiyoruz bizi anca balyoz paklar..

hz abdul kadir geylani sey demisdi sabr edene saha buyuk mukafaati var ha burda ha ahirete belki bunca ilime ragmen olmamasi kabinin buyuklugundendir olumsuz dusunmek gereksiz isyankar olmakda sacma teslim ol sabr et tevvekul yani gayret eteye dua etmeye devsm yani bence sen bunxa ilime sahipsen biraz daha gayret rt demiyorum bolca gayret etmeye devam et muaffak olursun ha ömrün yeter ha yetmes ama allah el adl dir kafire rizkini veren seni de unutmaz allah demeye devam

__________________

- Kul ne der Mevla ne der acep

Bildiğini sanman bile gaflet içinde olduğun için kardeşim. Sen hızlı trenden ilk durakta aşağı in. Yaya olarak devam et yolculuğuna. Bu süreç de kim daha çabuk varacak diye koşturuyoruz da olay öyle değil aslında.Son durakta manzaradan derelerden ağaçlardan kuşların nerede hangi renk olduğundan soracaklar gibi düşün.

Hani ilkokul çağlarında böyle minübus fıkrası anlatırlardı. 20 kişi bindi 10 kişi indi bir sonraki durakta tekrar 8 kişi bindi 4 kişi indi diğer durakta 7 kişi daha indi diye devam eder bizde süratle kaç kişi kaldığını bilmeye çalışırdık. Ardından hoca sorardı kaç durak da durdu minubus ? Böyle afallardık.

Velhasıl çok kitap okuma yarışında değiliz.En güzel kitap olan Kurandan gidelim, istersen 3 günde bir hatim in. Sevabı hasenesini alırsın o ayrı.Ama bir kısa sureyle hemhal ol, tefsirine bak mealine bak otur uğraş anlamaya onu. O çaba var ya. Sende ne cevherleri parlatır.Halden hale girersin. Allah Allah, Subhanallah, böyle istemsiz tepkiler vere vere bir gül goncasının açılış videosunu seyreyler gibi tuhaf tuhaf şeyler hissedersin, o kısa sureyide öyle bir Allah yerleştirir ki kalbine.Kendini de çok özel hissedersin.

Bak bir konu açtım yeni Hüsnü dede isminde bir mübarek zatın bildikleri sadece Kul huveallahu ahad, kul euzu birabbinnasi, kul euzu birabbil felak ve elhamdülillah. Aha bütün bildiği bunlarmış.Bir oku nasip olursa inşaAllah.

Kitap yüklü eşek misali de bu yüzden var Kuranda israiloğullarının bildikleri ile amel etmeyen alim kesime hitabıydı. Ben o ayeti okuduğumda Allah yine beni uyarıyor ne eşeklik yaptım diye düşünüyorum mesela.Bende kitaplar da yüklü değil oysa, alim de değilim ama eşşeklik ettiğim çok olduğu için üzerime alınıyorum.

Bir kez gönül yıktın ise
Bu kıldığın namaz değil
Yetmiş iki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil

Bir gönülü yaptın ise
Er eteğin tuttun ise
Bir kez hayır ettin ise
Binde bir ise az değil

Yol odur ki doğru vara
Göz odur ki Hakk'ı göre
Er odur alçakta dura
Yüceden bakan göz değil

Erden sana nazar ola
İçin dışın pür nur ola
Beli kurtulmuştan ola
Şol kişi kim gammaz değil

Yunus bu sözleri çatar
Sanki balı yağa katar
Halka matahların satar
Yükü gevherdir tuz değil

Peygamber Efendimiz (asm) Mekke’nin fethine hazırlanıyordu. Herkes fedakârca katılımda bulundu. Fakat Hazret-i Ebu Bekir (ra) gibisi yoktu. Hazret-i Ebu Bekir (ra) ne evinde, ne üstünde başında hiçbir şey bırakmamıştı. Tek bir abası kalmıştı ve abasını üstüne atmış, abasının uçlarını göğsünde dikenle iliklemişti.
O sırada Hazret-i Cebrail (as) geliverdi. Peygamber Efendimiz’e (asm) selâm verdi ve dedi ki:
“Ne oluyor Ya Resulallah! Ebu Bekir’i abasını dikenle iliklemiş görüyorum.”
Peygamber Efendimiz (asm) buyurdu ki:
“Ya Cebrail! Bütün malını cihad için harcadı.”
Cebrail (as):
“Allah ona selâm ediyor ve soruyor ki, ‘Bu yoksullukta benden razı mıdır?”
Sevgili Peygamberimiz (asm) Sıddık-i Ekber’e (ra) dönüyor:
“Ya Eba Bekir! Cebrail, Allah’tan sana selâm getirdi. Rabbin senden: ‘Ebu Bekir benden razı mı, değil mi?’ diye soruyor.
Bunun üzerine Sıddık-i Ekber (ra) ağlıyor ve diyor ki:
“Ben Rabbime nasıl darılırım? Ben Rabb’imden razıyım, ben Rabbimden razıyım!”
Yani kisaca sen teslim ol gerisini allah bilir