Kendimi tanımayı, Rabbimi tanımayı istiyorum yoksa Deliriyor muyum?

Merhaba arkadaşlar... Hepimiz Müslümaniz haşa fakat bu güne kadar hiç bir şartını doğru dürüst yapmadım. Ara sıra nerden, geldik nereye gidiyoruz , amacımız ne , biz neyiz , neler oluyor çok sorguladım ama daha sonra hep biseyler oldu. Hayat mücadelesimi desem yoksa.nefsimin beni bu şekilde.kandirmasina izin mi verdim desem bilmiyorum. Bu hayatı yaşamaya çalışırken tövbe hâşâ bana bu hayatı verenle ilgilenmeyi unuttum sanırım. Ama.nu bir.kac aydır inanılmaz şekilde içine girdim hemde bir anda... Evrenden tutun, kuantum , enerjiler , cakralar , meditasyonlar , zikirler , kafamdaki bütün sorular hepsini araştırmaya başladım... Kendimi ailemden bile izole edip sadece okumaya başladım. Bu bana korku vermeye başladı. İçimde sebepsiz korku tedirginlik yaşıyorum. Çok fazla bilgiyi bir anda yaptım ve bunlarla ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Bı düşünce geliyo aklıma bu kadar bilgi sana fazla ya seni mutlu etmek yerine mutsuz ederse bak nasıl huzursuzsun. Boşver yavaş yavaş git nasılsa öğrenmek gereken bişey varsa zamanla.ortaya çıkar. Ve resmen kendi dusuncemle konuşup hayır sen sus. Sen benim nefsimsin o yüzden böyle konusuyosun , engellemeye calisiyosun diyorum.. dusuncemin farkına varıyorum aslında. Ve bu sadece küçük bir örnek. Yani düşüncelerime dahi müdahale eder hale geldim. Ve tikandim kaldım. Bir şeye ulaşamadım dönüşemedim o yola çıkamadım ne biliyim olması gerekeni yapamıyorum diye o kadar mutsuz kaygılı bir insan olmaya başladım ki. Diyorum ki neyi basaramadin , Rabbi tanımayı kendimi tanımayı ölmeden ölmeyi öze ulaşmak istiyorum ben diyorum. Belkide ulasmissindir diyorum bilmiyorum Ben DELİRİYORMUYUM ? Yoksa bu ruh halleri normal mi doğru yolda miyim. Ve bundan sonra ne yapmalıyım?